ΠΟΙΚΙΛΑ

Διαπρεπείς επιστήμονες ανέτρεψαν και επιστημονικώς τις απόψεις του, περί σλαβικής καταγωγής των Ελλήνων της Πελοποννήσου…

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
akontogiannidis@yahoo.gr
Σε πρόσφατη Συνεδρία της Ακαδημίας Αθηνών, ο αντιπρόεδρος της Αντώνης Κουνάδης ανακοίνωσε τα επίσημα αποτελέσματα μακρόχρονης και επίπονης έρευνας διαπρεπών επιστημόνων (γενετιστών) Ελλήνων και ξένων, που απέδειξαν και επιστημονικώς με γενετικά υλικά (ancient DNA), ότι η επί δύο σχεδόν αιώνες θεωρία του Γερμανού συγγραφέα και πολιτικού Γιάκομπ- Φίλιππ Φαλλμεράϋερ είναι αβάσιμη και αστήρικτη. Συνεχίστε την ανάγνωση →

Η παιδεία των Ελλήνων στα χρόνια της Τουρκοκρατίας

Μιχάλης Στούκας
Τα πρώτα δύσκολα χρόνια μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης – Η αλλαγή των δεδομένων μετά τα μέσα του 17ου αιώνα – Μαρτυρίες για την ύπαρξη «Κρυφών Σχολειών» σε διάφορες περιοχές – Πρόκειται για το «Κρυφό Σχολειό» και κατά πόσον αυτό ήταν ιστορικό γεγονός ή δημιούργημα της λαϊκής παράδοσης και φαντασίας.

Η ιστορική πραγματικότητα

Ο όρος «κρυφό σχολειό», που δεν έχει επισημανθεί σε κείμενο της Τουρκοκρατίας, χρησιμοποιήθηκε τον 19ο αιώνα για να δηλώσει τη διδασκαλία που παρείχαν μοναχοί και άλλοι κληρικοί σε νεαρά Ελληνόπουλα, σε μοναστήρια ή νάρθηκες ναών. Συνεχίστε την ανάγνωση →

Το Ανάγλυφο από τα Φάρσαλα 470-460 π.Χ.

 

Κυπαρίσσι-Κυπάρισσος

Κυπαρίσσια πλάι σε βωμό .Μυκηναϊκή περίοδος.

Σύμφωνα με τη μυθική παράδοση ο Κυπάρισσος ήταν ένας όμορφος νέος από την Κέα, γιος του Τήλεφου και εγγονός του Ηρακλή.
Ήταν αγαπημένος του Απόλλωνα αλλά και του Ζέφυρου. Αγαπημένο του σύντροφο είχε ένα εξημερωμένο ιερό ελάφι.
Αλλά κάποια καλοκαιρινή μέρα ενώ το ελάφι κοιμόταν ξαπλωμένο στον ίσκιο, ο Κυπάρισσος το σκότωσε από απροσεξία με ένα ακόντιο.
Ο νέος γεμάτος απελπισία, θέλησε να πεθάνει. Ζήτησε από τον ουρανό τη χάρη να κυλούν τα δάκρυα του αιώνια. Οι θεοί τον μετέτρεψαν σε κυπαρίσσι, το δέντρο της θλίψης. Από τότε το κυπαρίσσι θεωρείται σαν πένθιμο δέντρο και φυτεύεται μέχρι σήμερα στα νεκροταφεία. Συνεχίστε την ανάγνωση →

Οι απαρχές της σταύρωσης ως τρόπος θανατικής ποινής χάνονται στα βάθη της Ιστορίας.

Αρχαίοι χρονογράφοι μάς παραδίδουν για έναν τύπο ατιμωτικής εκτέλεσης που περιλάμβανε δέσιμο ή κάρφωμα του θύματος πάνω σε δέντρο, πάσσαλο ή σταυρό ήδη από τον 6ο αιώνα π.Χ.

Ακόμα και ο Ηρόδοτος εξιστορεί τη σταύρωση ζωντανών ανθρώπων (ανασκολοπίζειν) ή την καθήλωση του πτώματος πάνω στον σταυρό (ανασταυρούν), με τους δυο διακριτούς όρους να γίνονται τελικά συνώνυμοι. Συνεχίστε την ανάγνωση →

1821-2017: Το χρονικό μιας προδομένης επανάστασης

Μόλις αφήσαμε πίσω μας άλλη μια 25η Μαρτίου. Την «τιμήσαμε» και πάλι με τον ίδιο πάντοτε ανούσιο τρόπο: τις ίδιες παρελάσεις, τα ίδια αφιερώματα, τους ίδιους ανιαρούς επετειακούς λόγους. Και για μια ακόμη φορά νομίζω πως χάσαμε την ευκαιρία να αντικρίσουμε αυτή τη μέρα στις πραγματικές της διαστάσεις, για να μάθουμε να την αντιμετωπίζουμε τελικά με έναν τρόπο εντελώς διαφορετικό. Συνεχίστε την ανάγνωση →

FACEBOOK | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |

Copyright © 2017. All Rights Reserved.