πίσω

Ο ΚΡΗΤΟΜΥΚΗΝΑΪΚΟΣ  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ  ΣΤΗΝ ΙΒΗΡΙΚΗ

Ο πολιτισμός - Los Millares  και ο πολιτισμός  El Argar  

 ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΝΑΥΣΙΠΛΟΪΑΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ  - ΟΙ ΑΙΓΑΙΟΠΕΛΑΓΙΤΕΣ ΘΑΛΑΣΣΟΚΡΑΤΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ  - Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΑΠΟΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ  ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ 

 

Η πόλη Λος Millares ήταν ένας μεγάλος οικισμός εξόρυξης χαλκού όπου διέμεναν πάνω από 1.000 άτομα. Τους ιθαγενείς πληθυσμούς τους οργάνωσαν και τους δίδαξαν οι Μινωίτες του Αιγαίου πολιτισμό με κεντρική Μινωική διοίκηση και φυσικά και οικιστές τεχνίτες από την Μινωική θαλασσοκρατορία. Την συνέχεια  την παρέλαβαν οι Μυκηναΐοι για αρκετούς αιώνες. Σαν τον Μέγα Αλέξανδρο, σεβάστηκαν την ιδιοσυγκρασία τους και τα τοπικά χαρακτηριστικά τους αλλά σε εποχές που ήταν αδιανόητο εκπολίτισαν και δημιούργησαν τον μοναδικό πολιτισμό που είχε ποτέ η ιβηρική για πολλούς αιώνες  αφού οι επόμενοι, οι  κέλτες που εισέβαλαν σε ορδές οπισθοδρόμησαν μεγάλες περιοχές της χερσονήσου  εκτός από τα παράλια της ανατολικής ακτής. Υπήρξε 2000 χρόνια πολιτισμός του Αιγαίου στην Ιβηρική .

Μπορείτε να το δείτε και σε πλήρη οθόνη.

 

Οι πρώτες αρχαιολογικές μαρτυρίες της ανθρώπινης μεταφοράς πάνω από το τραχύ ανοιχτή θάλασσα, που είναι γνωστό στον συγγραφέα είναι στο Ακρωτήρι ,ένας βράχος ο Αετόκρημνος ένα καταφύγιο ,με κατοίκηση  στη νότια ακτή της Κύπρου (Swiny 2001). Τα υπολείμματα των ανθρώπων που βρέθηκαν μαζί  με καμένα οστά του πυγμαίου ιπποπόταμου. Πριν από αυτή την εποχή η Κύπρος κατοικείται μόνο από την αυτόχθονα Πλειστόκαινο πανίδα. Ενώ το επίπεδο της θάλασσας θα ήταν εκείνη την εποχή χαμηλότερο αλλά η ελάχιστη απόσταση από την ακτή της Κύπρου με την ηπειρωτική χώρα της Μ Ασίας και εγγύς ανατολή  εξακολουθεί (και τότε )να είναι περίπου 100 χιλιόμετρα. Συμπέρασμα λοιπόν  είναι αναμφισβήτητο ότι κάποια μορφή σχεδίας ή σκάφους πρέπει να έχει  χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά των ανθρώπων στην περιοχή. Στο Ακρωτήρι ο Αετόκρημνος( Aetokremnos )χρονολογείται στα τέλη του Πλειστόκαινου την 10η π.Χ. χιλιετία

Κύθνος - Εκεί που ο ουρανός αγαπά την θάλασσα

Η αγάπη τους γέννησε ένα υλικό που έμελλε να αλλάξει το μέλλον του νεολιθικού ανθρώπου .Το νησί που υπάρχει έτοιμος οι αρσενικούχος χαλκός- Εδώ οι Κυκλαδίτες Κύθνιοι πιθανά προχώρησαν ένα βήμα μπροστά την ανθρωπότητα.

 Στο νησί της Κύθνου είναι πιθανό να ανακαλύφθηκε η ιδιότητα του αρσενικούχου χαλκού .Ίσως εδώ έγινε μια  μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου . Ένας σοβαρός λόγος είναι ότι ο χαλκός εδώ υπάρχει σε μορφή έτοιμη για να γίνει η μεγάλη επανάσταση και το Αιγαίο είναι ο χώρος όπου γνωρίζουμε τουλάχιστον ότι άρχισε πιθανά πρώτη φορά η χύτευση του χαλκού με αρσενικό.

Ο πολιτισμός Των Χιλιάδων - Los Millares  3200 πΧ έως 2600 πΧ

Ο Πολιτισμός «Los Millares», επίσης γνωστός ως ο «Πολιτισμός των Χιλιάδων", αναπτύχθηκε σε μια έκταση περίπου 20.000 τετραγωνικών χιλιόμετρων κατά μήκος της νοτιοανατολικής ακτής και, ενδεχομένως, στα εδάφη στα δυτικά γύρω από το Rio Tinto βόρεια στα ορυχεία συμπεριλαμβανομένης της σύγχρονης πόλης της Ουέλβα στη νότια ακτή του Ατλαντικού. Η πόλη του Los Millares ήταν ένας μεγάλος οικισμός εξόρυξης χαλκού όπου διέμεναν πάνω από 1.000 άτομα, περίπου 17 χλμ βόρεια της Αλμερίας στη νοτιοανατολική ακτή κοντά στην σημερινή  Santa Fe de Mondújar , ανακαλύφθηκε το 1891 από τον Luis Siret. Προστατεύεται από διάφορα οχυρά φυλάκια και χρησιμοποιούνται ομόκεντροι δακτύλιοι των αμυντικών εγκαταστάσεων με  πέτρινους τοίχους. Εδώ είναι σαφές  ότι το αμυντικό σύστημα, έχει ένα πανομοιότυπο τρόπο με αυτό της Κυκλαδίτικης Οχύρωσης. Με τέτοια αμυντική οχύρωση λοιπόν πρέπει να έχει  υπάρξει σημαντική αντίσταση σε αυτόν το ξένο εισβολέα που  ήταν εγκατεστημένος εκεί από τους αυτόχθονες λαούς.

Αναγνωρίζοντας και ερμηνεύοντας στοιχεία της Ιβηρικής και του Αιγαίου -Α

Η έκταση της Δυτικής Εξερεύνησης των Μινωιτών δεν τελειώνει εδώ , δεν υπάρχει κανένας λόγος για τους Μινωίτες  εξερευνητές να  σταματήσουν τις προσπάθειές τους στη νοτιοανατολική Ιβηρική. Τα  νέα πλοία τους ήταν σίγουρα πιο ικανά  να ταξιδεύουν στον ωκεανό από  ότι οι ραμμένες βάρκες που έφτασαν στην ακτή του Ατλαντικού της Ιβηρικής  κατά τη διάρκεια Νεολιθικής περιόδου του Αιγαίου (Cardial). Θα έχουν απλά συνεχίσει να ανιχνεύουν μεθοδικά τις ακτές του Ατλαντικού και τις κοιλάδες ποταμών για την ανεύρεση των μετάλλων στα βόρεια και νότια από τη στιγμή που είχαν περάσει μέσα από τις "Στήλες του Ηρακλέους".

 Συγκεκριμένα, υπάρχουν στοιχεία από την ανάλυση των αλλουβιακών ιζημάτων ότι η συντριπτική περιοχή στο  Rio Tinto, με χαλκό και  ασήμι, και τα ορυχεία χρυσού στη νοτιοδυτική Ισπανία, βόρεια της Huelva στις ακτές του Ατλαντικού, άρχισαν να τα επεξεργάζονται κατά τη διάρκεια της 3ης χιλιετίας π.Χ. (Nocete 2005). Σε κοντινή απόσταση, η μικρότερη περιοχή ορυχείων του  Sao Domingos και τα ορυχεία Tharsis -Θαρσίς - που είναι αρκετά κοντά στον Rio Tinto μπορεί να έχουν επίσης ανακαλυφθεί εκείνη την εποχή. Είναι πολύ πιθανό ότι η περιοχή μεταλλευμάτων του Rio Tinto είχαν αρχικά εξορυχτεί  από τους  Millarens, αλλά δεν γνωρίζω κάποια αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή. Μετά από 5.000 χρόνια εξόρυξης, η περιοχή Rio Tinto έχει έναν από τους  πιο μεγάλους κρατήρες, είναι κατεστραμμένη  και από τις πιο μολυσμένες περιοχές του πλανήτη.

Αναγνωρίζοντας και ερμηνεύοντας στοιχεία της Ιβηρικής και του Αιγαίου -Β

ΕΡΩΤΗΜΑ - ΟΙ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΝ  .

Που είναι ο ποσότητες χαλκού που βρέθηκαν στην ιβηρική την εποχή του χαλκού εφ όσων είναι η μεγαλύτερη παραγωγός στην Μεσόγειο και δεν είχε σχέσεις με τους Μινωίτες ,οι οποίοι θα έπαιρναν και θα μετέφεραν τον χαλκό στις περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου, είναι ένα ερώτημα. Πρέπει λοιπόν να βρίθει από ευρήματα  χαλκού περισσότερα από κάθε άλλο μέρος στην Μεσόγειο .

Τις  ποσότητες που πάρθηκαν από τους  Φοίνικες και τους Έλληνες  Ρωμαίους τα ιστορικά χρόνια τις βρίσκουμε σε αρκετά ευρήματα σε διάφορα μέρη της επικράτειας αυτών , αλλά χαλκό που είχε φτιαχτεί στην 3η και 2η  χιλιετία και έπρεπε να τον βρίσκουμε παντού στα στρώματα των ανασκαφών του εδάφους της εποχής , δεν υπάρχουν παρά λίγα ευρήματα μηδαμινά για την χαλκοπαραγωγό  Ιβηρική.

 Χιλιάδες οικισμοί της εποχής του χαλκού και μεταλλεία βρέθηκαν αλλά πουθενά χαλκός. Εάν ανακάλυψαν και δεν τους το έδειξαν οι του Αιγαίου έπρεπε να έχουν φτιάξει πολλές και μάλιστα εξελιγμένες κατασκευές , εφόσον η νοοτροπία των ιθαγενών στην  Ιβηρική   ήταν σε σημείο να ανακαλύψει την χρήση του χαλκού και μάλιστα  σχεδόν σύγχρονα  αρσενικούχο χαλκό, δηλαδή με μίξη αρσενικού που είναι ειδικευμένη .

 

 Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΝ ΚΥΘΝΟΥ ΣΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ

 

Για να δείτε κάποιες σελίδες πρέπει να έχετε τον flash player που μπορείτε να βρείτε πατώντας στο εικονίδιο δίπλα.

Πνευματικά δικαιώματα © 2009

 Συντελεστές  και επικοινωνία μαζί μας

       SiteLock