ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΣ

ΠΙΣΩ

Χωράφια στο κέντρο της πόλεως, γιδοπρόβατα στα Πετράλωνα και το Πεδίον Άρεως και η πρώτη άσφαλτος το 1902 στην Αιόλου.

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
akontogiannidis@yahoo.gr
Πώς ήταν η μεταολυμπιακή Αθήνα το 1900; Τι όψη είχε; Πώς ζούσαν οι 128.000 (μαζί με τα περίχωρα) κάτοικοί της; Ταξιδεύοντας στο χρόνο, στην τότε εποχή, βρίσκουμε μια μικρή αναπτυσσόμενη πόλη. Το εμπόριο είναι σε άνθιση όπως και οι βιοτεχνίες, μεγάλη οικοδομική δραστηριότητα που δίνει δουλειά σε αρκετά από τα πάρα πολλά διαθέσιμα εργατικά χέρια. Σε ανάπτυξη βρίσκεται και η βιομηχανία που χρησιμοποιεί ως κινητήρια δύναμη τον ατμό. Υπάρχει το Μεταξουργείο του Α. Δουρούτη, ο οποίος αγόρασε το παλιό εργοστάσιο της «Αγγλικής Σηρικής Εταιρίας» και το εκσυγχρόνισε, ενώ άνοιξε άλλα δύο, έναν αλευρόμυλο και ένα ελαιοτριβείο. Συνεχίστε την ανάγνωση →

ΠΙΣΩ

Λαϊκή λιθογραφία 1840 (Από τη συλλογή του εκδότη)
Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ     Δ Ι Α Κ Ο Σ
Α Λ Α Μ Α Ν Α
Κυ­ριακή    24     Απριλίου     1821
Δημητρίου   Φωτιάδη
   Έπειτα από το πάρσιμο των Σαλώνων από τον Πανουργιά, της Λειβαδιάς από τον Θα­νάση Διάκο και της Θήβας από το πρωτοπαλίκαρό του, τον Βασίλη Μπούσγο, ένας άλλος ξακουστός καπετάνιος της Ρούμελης, ο Γιάννης Δυοβουνιώτης μπλοκάρησε τους Τούρκους στο δυνατό και σ’ απόκρημνα μέρη κάστρο της Μπουδουνίτσας. Ο Δυοβουνιώτης είχε γεννηθεί στο χωριό Δυο Βου­νά, απ’ όπου και πήρε τ’ όνομά του. Δεν ήταν πια νέος μέτραγε πενήντα οχτώ χρόνια ζωής, που τα πιό­τερα απ’ αυτά τα έζησε αρματολός και κλέφτης. Με μουστάκες ως τ’ αυτιά, με τα γκρίζα μαλλιά του που πέφτανε πλούσια στους ώμους του, με τη φωνάρα του και το δασύτριχο στήθος του στάθηκε ένας από τους γραφικούς τύπους τού Εικοσιένα.

Συνεχίστε την ανάγνωση →

ΠΙΣΩ

ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΕΙΡΑΤΩΝ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

 

Τέλος του 19ου αιώνα (πιθανότατα το 1886) ο καθηγητής της Γαλλικής Σχολής Αθηνών Gaston Deschamps διασώζει, με μια αριστουργηματική διήγηση, μια καρατόμηση τριών καταδίκων στον Πειραιά.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Gaston Deschamps

Στο κακουργιοδικείο καταδικάστηκαν σε θάνατο οι Βλαχοπαναγιώτης, ο Γκουρμπάς και ο Μιχαλέτος (που ήταν γνωστός με το όνομα «άγγελος»), διότι χτύπησαν ένα καΐκι στην θάλασσα του Μαρμαρά στην περιοχή του Πόρου, έσφαξαν τον μούτσο και έπνιξαν τον καπετάνιο και μετά λεηλάτησαν το φορτίο του, μετά την πράξη τους αυτή πήγαν να γλεντήσουν στα καφενεία του Γαλατά, οι ελληνικές αρχές του τόπου εκεί τους συνέλαβαν, μετά την Συνεχίστε την ανάγνωση →

Ἀττικός ἐρυθρόμορφος κύλικας (χρονολογείται γύρω στό 485-480 π.Χ.). Παρουσιάζει σκηνές ἀπό ἀθηναϊκό σχολεῖο τοῦ 5ου αἰώνα π.Χ., ἀποδίδεται στόν ἀγγειογράφο Δούρη καί ἐκτίθεται στό Ἀρχαιολογικό Μουσεῖο τοῦ Βερολίνου.

«Πρέπει, γενικά, νά ἐμποδίζουμε τά παιδιά ἀπό τό νά συναναστρέφονται φαύλους ἀνθρώπους, δεδομένου ὅτι παίρνουν κάποιο μέρος τῆς κακίας τους. Αὐτό τό παράγγελμα δίνει ὁ Πυθαγόρας μέ τίς αἰνιγματώδεις φράσεις του, τίς ὁποῖες θά παραθέσω καί θά ἐξηγήσω· αὐτές, ἄλλωστε, ἔχουν σημαντική συμβολή ὅσον ἀφορᾶ τήν ἀπόκτηση τῆς ἀρετῆς. Γιά παράδειγμα:“Μήν δοκιμάσεις μελανούρια”, πού σημαίνει μή συναναστρέφεσαι μαύρους στήν ψυχή, γιά τόν κακό τους χαρακτήρα. Συνεχίστε την ανάγνωση

Ὁ στρατηγός Μακρυγιάννης διακρίθηκε καί γιά τόν πηγαῖο τρόπο πού ἐκφραζόταν. Ὡστόσο, ὁ θυελλώδης Καραϊσκάκης ἦταν μακράν πιό ἀπολαυστικός!

Ἐδῶ βλέπουμε μία ἐπιστολή διπλωματικοῦ καί στρατιωτικοῦ ἐνδιαφέροντος. Ἀποστολέας ἦταν ὁ ἀρχιστράτηγος Ρούμελης Γεώργιος Καραϊσκάκης καί παραλήπτης ὁ Κιουταχής. Εἶναι ἐμφανής ὁ αἰσθαντικός, κομψός ἀλλά καί ἐναργής τρόπος γραφῆς τοῦ Ἕλληνα πολεμιστῆ, ὁ ὁποῖος σεβόμενος τόν χρόνο τοῦ παραλήπτου τῆς ἐπιστολῆς δέν μακρηγορεῖ. Συνεχίστε την ανάγνωση