ΗΠΕΙΡΟΣ

Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017
Στo πλαίσιο του εορτασμού για τις “Αλησμόνητες Πατρίδες” που έχει καθιερώσει το Υπουργείο Παιδείας για το μήνα Σεπτέμβριο, παρουσιάσαμε φέτος το ζήτημα της Βορείου Ηπείρου. Στη Χειμάρρα και σε άλλες περιοχές, που είναι ακόμα γεμάτες από ελληνικό πληθυσμό, οι διώξεις έχουν δυστυχώς κλιμακωθεί.
Στη συγκεκριμένη λοιπόν χρονική συγκυρία θεωρήσαμε επιβεβλημένο να απασχοληθούμε με ένα τέτοιο θέμα και γι’αυτό προσκαλέσαμε τον Βορειοηπειρώτη κ. Κώστα Κυριακού, νομικό και πρώην πολιτικό κρατούμενο, ο οποίος μίλησε για την κατάσταση της Βορείου Ηπείρου τότε και σήμερα και αναφέρθηκε σε προσωπικές εμπειρίες από το διάστημα κατά το οποίο υπήρξε κρατούμενος στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Αλβανίας.

Συνεχίστε την ανάγνωση →

Έχει λεχθή, ότι η ευτυχία διαρκεί πολύ λίγο, ενώ, αντίθετα, οι δύσκολες ώρες είναι ασύγκριτα περισσότερες. Αυτό, ακριβώς, συνέβη στην πολύπαθη Βόρειο Ήπειρο, τον περασμένο – εικοστό – αιώνα. Ειδικώτερα από το 1940 κι’ ύστερα. Όταν ο Ελληνικός Στρατός, καταδιώκοντας τον Ιταλό επιδρομέα, έφθανε δαφνοστεφανωμένος νικητής στην Βόρειο Ήπειρο, οι Βορειοηπειρώτες ζούσαν το όνειρο. Ζούσαν την ελευθερία. Κι’ όπως πίστευαν, την Ένωσή τους με την Μάνα Ελλάδα. Κορυτσά, Άγιοι Σαράντα, Αργυρόκαστρο, Χειμάρρα – όλη η Βόρειος Ήπειρος έπλεε σε πελάγη ευτυχίας, κάτω από την σκέπη της Γαλανόλευκης. Συνεχίστε την ανάγνωση →

Ένα κείμενο του D. BAUD – BOVY
Genève, Septembre 1913
οι φωτογραφίες είναι του FREDERIC BOISSONNAS
το κείμενο και οι φωτογραφίες είναι
από το φωτογραφικό λεύκωμα του Frederic Boissonnas με τίτλο
“L’EPIRE – BERCEAU DES GRECS” (ΗΠΕΙΡΟΣ – ΤΟ ΛΙΚΝΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ)
Μετάφραση – Λογοτεχνική προσαρμογή
Γεώργιος Κατσίλας
Ιατρός
Απόφοιτος της Ζωσιμαίας Σχολής

Καθώς αφήναμε πίσω μας τα Ιωάννινα, ο ήλιος του Ιουνίου άρχισε να υψώνεται πάνω από τον κάμπο, σκορπίζοντας πλαγιαστά τις ακτίνες του στα ψηλά χόρτα, γεμάτα υγρασία από την καταιγίδα της προηγούμενης μέρας.
Ο δρόμος που ακολουθήσαμε, σπαρμένος με πέτρες εδώ κι εκεί, ξετυλίγονταν στο βάθος, υγρός και κόκκινος. Κάποιες τέντες στημένες δίπλα στα απομεινάρια χωριών που πυρπολήθηκαν, μας θύμισαν ότι αυτός ο κάμπος πριν από λίγο καιρό, υπήρξε ένα μεγάλο πεδίο μαχών και ότι χιλιάδες άνθρωποι είχαν νοιώσει εκεί την ανάσα του αναπόφευκτου θανάτου. Βοσκοί με γοερές φωνές συγκέντρωναν τα κοπάδια τους. Γυναίκες με το βαρελάκι ή τη στάμνα στον ώμο, πήγαιναν να προμηθευτούν νερό. Και οι πελαργοί περιφέρονταν τάχα σπουδαίοι και ταυτόχρονα αστείοι. Συνεχίστε την ανάγνωση →

213 χρόνια μετά.. Στον ίδιο τόπο. Τον τόπο της θυσίας. Η Μάχη του Σέλτσου και η τελευταία θυσία των Σουλιωτών το 1804, που έπεσαν στον γκρεμό δίπλα από την Ιερά Μονή Σέλτσου στην Κοιλάδα του Αχελώου, ένα δεύτερο Ζάλογγο.. Στον ίδιο τόπο, τιμήθηκε η θυσία εκείνων, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που πραγματοποίησε ο Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη. Συνεχίστε την ανάγνωση →

Άγνωστες λεπτομέρειες από τα γερμανικά αρχεία

Μιχάλης Στούκας
Οι ωμότητές τους στην περιοχή της Θεσπρωτίας (1940-1944) – Αποκαλυπτικά στοιχεία για τις αποτρόπαιες πράξεις τους – Η εκούσια φυγή τους στην Αλβανία μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας
Τον τελευταίο καιρό ο αλβανικός αλυτρωτισμός βρίσκεται ξανά σε έξαρση. Μονίμως βέβαια, βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση και επανέρχεται, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, στο προσκήνιο. Πριν τις πρόσφατες εκλογές στην Αλβανία, είχαμε μία άκρως προκλητική ενέργεια από πλευράς της γειτονικής χώρας. Πέτρες από τους Φιλιάτες (και άλλες περιοχές γειτονικών χωρών), τοποθετήθηκαν στην ανακαινισμένη κεντρική πλατεία των Τιράνων, σε μια ενέργεια καθαρά αλυτρωτικού χαρακτήρα. Συμβολίζουν οι πέτρες αυτές, «σκλαβωμένες» αλβανικές περιοχές. Συνεχίστε την ανάγνωση →

FACEBOOK | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |

Copyright © 2017. All Rights Reserved.