ΤΕΧΝΕΣ

Περίαπτο από χρυσό σε σχήμα ροδιού. Μυκήνες, νεκροταφείο Καλκάνι. Θαλαμωτός τάφος 518 (15ος-14ος αι. π.Χ.). Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. ευρ. Π 6490.

ΕΓΓΥΣ: Κοντινές ματιές σε επιλεγμένα εκθέματα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου

Σε κάθε αίθουσα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου υπάρχουν εκθέματα που μπορεί να διαφύγουν την προσοχή του επισκέπτη, «κρυμμένα» στο πλήθος των αντικειμένων της έκθεσης. Μερικές φορές χρειάζεται να κοιτάξουμε από κοντά κάτι για να μας αποκαλυφθεί η ομορφιά, η γοητεία του, αλλά και η σημασία που είχε για την κοινωνία και τον πολιτισμό της εποχής του. Συνεχίστε την ανάγνωση →

Ο ποιητικός λόγος είναι έμφορτος από αναφορές για τα Χριστούγεννα. Δεν είναι μόνο η παράδοση που ελκύει τους ποιητές αλλά και το δικό τους βίωμα, αναπολώντας τα όμορφα παιδικά τους χρόνια αλλά και μεταφέροντας με ενάργεια την πρόσληψη της γιορταστικής ατμόσφαιρας στην ποιητική έκφραση.  Ας ξαναζωντανέψουμε την οπτική των ποιητών μας για τούτες τις μέρες και τους συμβολισμούς που ο καθένας τους προσδίδει, και ας ανοίξουμε τις διόδους για να εισδύσει σε βάθος η δική τους έκφραση ώστε να ενωθούμε μυστικά σε πανανθρώπινες έννοιες. Συνεχίστε την ανάγνωση →

ΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΔΟΧΩΝ ΤΟΥ Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΔΟΞΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Το πλαίσιο για την ανάπτυξη της ελληνιστικής τέχνης από τον θάνατο του Αλεξάνδρου το 323 π.Χ. έως και την κατάκτηση από τους Ρωμαίους από την Αίγυπτο το 30 π.Χ..και την συνέχεια όπου ο ελληνική γλυπτική συνεχίστηκε διαχρονικά και μέσα στον Ρωμαϊκό κόσμο και την Ρωμηοσύνη.

Ως ελληνιστική εποχή ορίζεται το διάστημα από την ανάρρηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο θρόνο του Μακεδόνικου βασιλείου (336 π.Χ.) έως τη ναυμαχία του Ακτίου (31 π.Χ.). Συνεχίστε την ανάγνωση →

Χάλκινο ειδώλιο φοράδας με θηλάζον πουλάρι. Αργειακό εργαστήριο. Mid-8ου αι. Π.Χ. Το άλογο, σύμβολο των προνομιούχων τάξεων της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας και αγαπημένο ζώο των θεών και των ηρώων, καθώς και την ιδέα της μητρότητας έχουν αποδοθεί με έναν αφηρημένο τρόπο.

Αργος – Το Άργος μνημονεύεται πολύ συχνά από τον Όμηρο και τους τρεις μεγαλύτερους τραγικούς ποιητές της αρχαιότητας. Κατά τον 5ο και 6ο αιώνα π.Χ. στο Άργος έζησαν δύο από τους μεγαλύτερους αγαλματοποιούς και χαλκοπλάστες της αρχαιότητος, οι οποίοι έφεραν το όνομα Αγελάδας (στο Άργος αναπτύχθηκε η χαλκοπλαστική και στην Αθήνα η αγαλματοποιία λόγω των μαρμάρων της Πεντέλης). Αυτοί ήσαν μεγάλης αξίας τεχνίτες και κατασκεύασαν περίφημα έργα από τα οποία όμως σώθησαν ελάχιστα. Ο νεότερος εκ των δύο είχε ιδρύσει σχολή την οποία φοίτησαν μεταξύ άλλων ο Μύρων, ο Πολύκλειτος και ο Φειδίας. Συνεχίστε την ανάγνωση →

Λαβή λεκανίδας του 480 π.Χ. πιθανά από αθηναϊκό εργαστήριο ΕΑΜ Αθήνας.

Όταν μιλάμε για την αθηναϊκή τέχνη γενικά, συνήθως ανατρέχουμε στα κλασικά επιτεύγματα του 5ου κυρίως αι. π.X., τότε που στην πόλη της Παλλάδος όλα τα είδη τέχνης, ιδίως η μεγάλη γλυπτική και η αγγειογραφία, είχαν αγγίξει τον ύψιστο βαθμό δημιουργικής έκφρασης. H Aθήνα όμως είχε από παλιά αναπτύξει τις τέχνες, ίσως όχι σε τέτοιο επίπεδο, εφόσον σε κάποιες περιπτώσεις τα έργα των τεχνιτών της δεν φαίνεται να μπορούν να συναγωνιστούν, ως προς τη σύλληψη, την ποιότητα και τον αριθμό, εκείνα των «επαρχιακών» εργαστηρίων. Oι διαφορές, οι ομοιότητες και οι αλληλοεπιδράσεις των διαφόρων εργαστηρίων είναι φανερές σε πολλά είδη τέχνης, και βέβαια και στη μεταλλοτεχνία. Συνεχίστε την ανάγνωση →

Εδώ παρουσιάζονται οι επιβλητικές ακροπόλεις από δύο κυρίως αρχαίες ελληνικές πόλεις – παρέχοντας έτσι μας μια γεύση από την ελληνική αρχιτεκτονική που εκτείνεται σε όλη την Μεσόγειο..

ΒΙΝΤΕΟ

1-Η φημισμένη Ακρόπολη που συμβολίζει την δύναμη της Αθήνας ,στην κυριολεξία με το ύψος της , η δε ιστορία αυτής επάνω στην ψηλή βραχώδη προεξοχή με ύψος 490 ποδιών πηγαίνει απίστευτα πίσω περίπου το 3500 π.Χ., καθιστώντας την έτσι παλαιότερη ακόμη και από την Μεγάλη Πυραμίδα. Συνεχίστε την ανάγνωση