πίσω

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι



Οι Πρωτομεσογειακοί είχαν εποικίσει, όχι μόνο την Ινδία και την Μέση Ανατολή, αλλά και την Αίγυπτο. Τα παλαιοανθρωπολογικά στοιχεία αποδεικνύουν την παρουσία τους μέχρι το -10.000 περίπου. Η παρουσία όμως αυτή ήταν σχετικώς αραιή. Αργότερα, μετά το -9000, η Αίγυπτος φαίνεται να κατακλύζεται από έναν νέο πληθυσμό, τους γνωστούς από την ιστορία Αρχαίους Αιγυπτίους. Ο νέος αυτός πληθυσμός υπήρξε ασφαλώς προελεύσεως ινδικής.

Κατά τον Cappieri, ο δραβιδικός λαός του αρχαίου ινδικού πολιτισμού φαίνεται πως ήταν η ανατολική πτέρυγα μιας μεγάλης Φυλής, η οποία άλλοτε εκτεινόταν σε ολόκληρη την Πρόσω Ασία. Η δυτική πτέρυγα αυτής της Φυλής ήταν η αρχαία Αίγυπτος. Πλείστες ενδείξεις συνηγορούν στην άποψι αυτή, ότι Ινδοί και Αιγύπτιοι ανήκαν στην ίδια Ινδική φυλή (πριν οι Ινδοί εμβολιασθούν από τους Αρίους). Οι κυριώτερες δε ενδείξεις είναι ανθρωπολογικές.

Έτσι ο Κάρβε, εξετάσας σειρά αρχαιοϊνδικών κρανίων, αποφαίνεται ότι παρουσιάζουν συγγένεια με τα αρχαιοαιγυπτιακά. Ακόμη και στον χαρακτηριστικό προγναθισμό έχουν ομοιότητα
(α). Ο ειδικός ινδοανθρωπολόγος Ernst Buechi είχε εκπλαγεί από το άγαλμα του αιγυπτίου πρίγκηπα Ρέ-Χοτέπ (του έτους -2600) και σημείωσε: «Αυτός ο άνδρας με το καστανό δέρμα και τα μαύρα μαλλιά θα μπορούσε, χωρίς άλλο, να θεωρηθή σαν Νότιος Ινδός».

Στις ομάδες αίματος του συστήματος ΑΒ0 οι σημερινοί Αιγύπτιοι (με p = 25, q = 21 και r = 54) είναι πιο κοντά στους Ινδούς
(β), παρά στους Ευρωπαίους. Η μέση αναλογία στις Ινδίες είναι 20-20-60, ενώ στην Ευρώπη το q κυμαίνεται περί το 6%. Στο σύστημα Ρέζους, οι σημερινοί Αιγύπτιοι έχουν την ομάδα CDe σε ποσοστό 49%, δηλ. κάτω του ινδικού 68%, αλλά αυτό πρέπει να οφείλεται στην επιμειξία τους με νεγρίδες, οι οποίοι έχουν την ομάδα αυτή σε ποσοστό κάτω του 10%.

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ήσαν μάλλον κοντοί, με καστανό χρώμα δέρματος, μαλλιά μαύρα ή βαθυκάστανα, μαύρα μάτια, αραιά γένια, ήσαν δε και μεσορρινικοί. Μεταξύ των ανθρωπολόγων υπάρχει διστακτικότης στην υπαγωγή των Αιγυπτίων στην Μεσογειακή φυλή. Ο Σέργκι τους υπάγει σε χωριστό «αφρικανικό» φύλο αυτής της φυλής. Ιδιαίτερα διαφοροποιούνται αυτοί από τους Μεσογειακούς ως προς τα βαθειά τους χρώματα και τον ρινικό δείκτη. Ο δείκτης αυτός ανευρέθη στα κρανία σε 50,5 ως 53, με τάσι ελαττώσεως από την -4η στην -3η χιλιετία (λόγω μεσογειακής και αρμενοειδούς μείξεως, όπως θα δούμε), όταν στην Μεσογειακή φυλή ήταν περί το 48 και στην Αρμενοειδή 46.

Είναι γνωστό, ότι οι ίδιοι οι Αιγύπτιοι ζωγράφιζαν τους εαυτούς τους με κόκκινα ή καστανά χρώματα, ενώ τους Αρμενοειδείς (που είχαν εισδύσει στην Κάτω Αίγυπτο ήδη από την -3η χιλιετία) ζωγράφιζαν κίτρινους, με μακριά γενειάδα και μύτη γρυπή. Παράλληλα ζωγράφιζαν τον λευκό και τον μαύρο τύπο ανθρώπων (Έλληνες και Νέγρους)
(γ).

Ίδιος προβληματισμός υπάρχει στους ανθρωπολόγους και όσον αφορά στην φυλετική ταξινόμηση των Αιθιόπων, που ήσαν όμοιοι με τους Αιγυπτίους και για τους οποίους αποδίδουν μερικοί τα βαθειά χρώματα στην μείξη τους με Νέγρους. Αλλά τέτοιος ισχυρισμός για τους αρχαίους Αιγυπτίους τουλάχιστον θα ήταν ανυπόστατος, αφού, όπως βεβαιώνουν οι ανατόμοι Έλλιοτ Σμιθ και Μοράν, καμιά μείξη, με νέγρικο αίμα δεν είχε ακόμη τότε επισυμβεί.

Ο Ηρόδοτος παρουσιάζει τους Αιγυπτίους ως ελθόντες εκ νότου προς την Μεσόγειο θάλασσα
(δ), το οποίο συνηγορεί στην υπόθεση της ινδικής μέσω Αιθιοπίας – και όχι μεσογειακής – προελεύσεώς τους. Τόσον άλλωστε αυτούς, όσο και τους Αιθίοπες, οι Έλληνες αποκαλούσαν αδιακρίτως «Αιθίοπες». Ο Ηρόδοτος μάλιστα ονομάζει και τους Ινδούς «ἀπὸ ἡλίου ἀνατολέων Αἰθίοπες» (ε), ενώ ο Όμηρος ομιλεί για «Αιθίοπες χωρισμένους στα δύο, στο δυτικό και στο ανατολικό άκρο της γης» (στ). Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα πράγματι των Αιθιόπων, αλλά και των κατοίκων της Μαδαγασκάρης, είναι και σήμερα εντόνως ινδικά – αν εξαιρέσει κανείς τις εν τω μεταξύ γενόμενες μείξεις με νεγρικά στοιχεία (ζ).

Για την εκ του νότου έλευση των Αιγυπτίων είχε πρώτος γράψει στις μέρες μας ο Γερμανός ιστορικός Karl von Rotteck: «Η μάζα του πληθυσμού των Αιγυπτίων προέρχεται από την Αιθιοπία, η οποία πήρε τους κατοίκους της ασφαλώς μέσω θαλάσσης από την Νότιο Ασία. Για πολλούς λόγους καταλήγομε στο συμπέρασμα, ότι οι Ανατολικές Ινδίες, και εν μέρει η Νότιος Αραβία, ήσαν οι χώρες, από όπου εξεκίνησε αυτή η πληθυσμιακή κίνηση». Αλλά και ο ανθρωπολόγος Karl Saller γράφει: «Η αρχαιότερη ομάδα των Αιγυπτίων απετελείτο από χαμιτικές μορφές. Ήλθαν από τον νότο, από την Νουβία, μαζί δε με είδη σιτηρών και πρόβατα ασιατικής προελεύσεως. Ίσως είχαν μεταναστεύσει από την Ασία πρώτα προς την Αβησσυνία και από εκεί στην ανατολική Σαχάρα (-4500 με -4000)».

Πότε μπορεί να έγινε πράγματι αυτή η ινδική εισβολή στην Αφρική; Τα λίγα παλαιοανθρωπολογικά στοιχεία της περιοχής δείχνουν ότι μετά το -9000 κατοικούσε στην Άνω Αίγυπτο λαός με σαφή προγναθισμό (τάφοι Wadi Halfa). Στην Αιθιοπία επίσης έχουν ευρεθ
εί αρκετά σκελετικά κατάλοιπα του -9000, που ταξινομούνται μεν στην πρωτομεσογειακή φυλή, αλλά διακρίνονται για τον προγναθισμό τους. Πρόκειται για τα ευρήματα στο σπήλαιο Gambles, στο Naivasha και αλλού. Ο Κούρτ παρατηρεί γι’ αυτά, ότι «μία άμεση σύνδεση με τον χώρο της Μεσογείου στην εποχή του τέλους της Πλειστοκαίνου, με όμοιο ή ίδιο συνδυασμό χαρακτηριστικών, δεν έχει μέχρι τώρα αποδειχτεί από άλλα ευρήματα». Κι αυτό είναι φυσικό, αφού τα ευρήματα αυτά δεν ανήκαν σε Μεσογειακούς ελθόντες από βορρά, αλλά σε ινδίδες που είχαν έλθει εξ ανατολών.

Φαίνεται λοιπόν ότι οι ινδίδες είχαν διαπεραιωθεί στην Αιθιοπία ήδη προ του -10.000, αλλά η κάθοδός τους στην Αίγυπτο πρέπει να έγινε πολύ αργότερα. Ίσως στην Άνω Αίγυπτο να είχαν φθάσει ήδη προ του -9000, αλλά βέβαια παλαιοανθρωπολογικά στοιχεία υπάρχουν για την εποχή μόλις του -4500. Τα σκελετικά ευρήματα αυτής της εποχής (Badari, Naqada κ.ά) δείχνουν μεσορρινία σαφή η οποία αποδεικνύει την ινδική προέλευση των κατοίκων.

Υπενθυμίζεται ότι ο Αιγύπτιος ραψωδός Νόννος, βασιζόμενος σε αρχαία αιγυπτιακά στοιχεία, συνέγραψε τον +5ο αιώνα τεράστιο βιβλίο τα «Διονυσιακά», όπου περιγράφει την προϊστορική εισβολή των Ινδών στην Αίγυπτο και στην Αραβία, την οποία εισβολή κατανίκησε στρατιωτικός ο ελληνικός στρατός υπό τον Διόνυσο. Η εισβολή περιγράφεται ότι έλαβε χώραν εκ του νότου (Αιθιοπίας). Βεβαίως, η ελληνική νίκη μπορεί να υπέταξε τους εισβολείς, αλλά προφανώς δεν τους εξετόπισε πάλι οπίσω στην Αιθιοπία – το αιώνια σφάλμα των νικητών, που υποτιμούν τον βιολογικό παράγοντα: μακροπρόθεσμα νικούν οι ζώντες λαοί.

Εν τούτοις, οι Ινδοί εισβολείς φαίνεται ότι εγκατέλειψαν την παλαιά τους δραβιδική γλώσσα και υιοθέτησαν την Χαμιτική γλώσσα των παλαιών κατοίκων της χώρας, των εκεί Πρωτομεσογειακών. Επηρεάσθηκαν επίσης εντονώτερα και από τον μεταγενέστερο Άριο Ελληνισμό, όπως δείχνουν πλείστα πολιτιστικά στοιχεία και ονόματα πόλεων (Θήβαι, Άβυδος κ.ά.) και όπως μαρτυρεί καταλεπτώς ο Διόδωρος Σικελιώτης (Ε, 57). Ανθρωπολογικώς δεν μπορεί πάντως να διακριβωθεί το μέγεθος της ελληνικής παρουσίας εκείνη την εποχή, επειδή αυτή ήταν αριθμητικώς μικρή και συμμετείχε στην ηγετική μόνο τάξη των Αιγυπτίων, αλλά και διότι τα κρανιολογικά στοιχεία Ινδιδών και Μεσογειακών δεν διαφοροποιούνται με σαφήνεια – στην Κάτω Αίγυπτο εν τούτοις, όπου ξεκίνησε η γεωργία, παρατηρείται τότε σαφής μείωση του ρινικού δείκτου. Όπως είναι άλλωστε γνωστό, ο θεμελιωτής της Αιγυπτιολογίας Ζακ ντε Μοργκάν είχε υποστηρίξει την έξωθεν εισβολή στην χώρα των πρώτων γεωργικών πληθυσμών.

Παράλληλα, ο ινδογενής πληθυσμός της Αιγύπτου συνέχισε να έχει σχέσεις και με την Ινδία, όπως τούτο φαίνεται από πολιτιστικά στοιχεία κοινά μεταξύ τους, στοιχεία τόσο μεσολιθικά, όσο και νεολιθικά
(η).

Ήδη λοιπόν από την μεσολιθική εποχή είχε σχηματιστή μία μεγάλη Ινδική φυλή με δύο πτέρυγες: Την ανατολική με τους δραβίδες στην ινδοπακιστανική χερσόνησο και την δυτική πτέρυγα με τους αιθιοπίδες στην βορειοανατολική Αφρική και την Αραβική χερσόνησο. Η ανατολική πτέρυγα, όπως ελέχθη, υπεβλήθη σε μείξεις με αυστραλοειδείς προς νότον και ευρωπίδες προς βορράν. Χειρότερη υπήρξε η μοίρα της αιθιοπικής πτέρυγας, η οποία, αφού εμείχθηκε με τους Μεσογειακούς της Αιγύπτου, από το -2500 άρχισε να μειγνύεται και με αρμενοειδείς, μετά δε το -2000 και με νεγρίδες. Η φοβερή ξηρασία, που ξέσπασε στις αρχές της -2ης χιλιετίας και που μετέτρεψε σε ερήμους την Αραβία και την Σαχάρα, ώθησε νεγρικά γένη προς την Αίγυπτο, οπότε η μείξι τους με τους Αιθιοπίδες (Αιγυπτίους) υπήρξε αναπόφευκτη
(θ).

Θα μπορούσαμε λοιπόν να συνοψίσουμε την αιγυπτιακή προϊστορία ως εξής: Μεταξύ -10000 και -9000 διεπεραιώθησαν Ινδοί στην Αραβική Χερσόνησο και στην Άνω Αίγυπτο, αλλά δεν προωθούντο προς τις εκβολές του Νείλου, διότι η χώρα κατείχετο από τους Προέλληνες. Γύρω στο -5000 κατήλθαν τελικά προς βορρά, οπότε έλαβε χώραν πόλεμος με τους Έλληνες, οι οποίοι νίκησαν και ανέλαβαν την διοίκηση τους. Ο πόλεμος αυτός πρέπει να έλαβε χώραν λίγους αιώνες πριν τον Ελληνοατλαντικό πόλεμο
(ι). Με τον καιρό όμως, η ελληνική κυρίαρχη τάξη απερροφήθη από τον αιγυπτιακό λαό.

Από την εποχή του -2200 άρχισαν να εισρέουν Αρμενοειδείς στην Αίγυπτο. Η προοδευτική μείξι μ’ αυτούς φαίνεται από τα σκελετικά κατάλοιπα: Από την εποχή κιόλας της 9ης δυναστείας Φαραώ ο κρανιακός δείκτης ύψους/μήκους αρχίζει να μεγαλώνει (από 73 φθάνει στο 75,5), ενώ εμφανίζεται και πλατυϊνία. Σύμφωνα μάλιστα με την αρχαίο-αιγυπτιακή ιστορία, ένας ξένος «σημιτικός» λαός, οι Υξώς, είχε διεισδύσει πράγματι στην χώρα, την οποία λεηλάτησε από το -1730 που κατέλαβε την εξουσία. Αυτοί ήσαν οι Εβραίοι
(ια).

Οι Υξώς διοίκησαν την Αίγυπτο επί δύο περίπου αιώνες (Δυναστείες 15, 16 και 17), μέχρις ότου ο Αιγυπτιακός λαός με ηρωική επανάσταση τους ανέτρεψε και τους έδιωξε από την χώρα (περί το -1450): Αυτή είναι η αιγυπτιακή εκδοχή της ιστορίας της «εξόδου» των Εβραίων (Μανέθων).

Παρά την εκδίωξη όμως των Εβραίων
(ιβ), η χώρα με τον μιγάδα λαό της δεν μπόρεσε να ξαναβρεί πια την παλαιά της αίγλη. Η μείξη άλλωστε με τους Νεγρίδες, που είχε αρχίσει από την Νουβία, είχε τώρα απλωθεί σ’ όλη την Αίγυπτο.


ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

(α)
Στα αρχαιοαιγυπτιακά κρανία παρατηρούμε πράγματι κρανιακά μήκη 183-185, ύψη 133-135, πλάτη ζυγωματικών 125-130 και προσωπικό δείκτη 54-56 (λεπτοπροσωπία). Επί Φαραώ Αχενατού εθεωρείτο μάλιστα ο προγναθισμός σαν γνώρισμα ευγενούς καταγωγής.

(β)
Μία πρωτότυπη έρευνα έγινε προ ετών σε 52 αρχαιοαιγυπτιακές μούμιες, για να καθ
ορισθεί η ομάδα του αίματός τους. Μολονότι ο αριθμός τους ήταν βέβαια πολύ ανεπαρκής, αξίζει να υπομνησθεί το αποτέλεσμα: 23,4% είχαν ομάδα Α, 12,8% είχαν Β, 6,4% ΑΒ και 57,4% ομάδα 0. Αυτά αντιστοιχούν σε ποσοστά γονιδίων 15-10-75. Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι στην Αραβική Χερσόνησο σήμερα η αναλογία είναι ακριβώς αυτή : 15-10-75 (Bernhard). Όσον αφορά στο αιματικό σύστημα Μ-Ν, παρουσιάζεται στην Αραβική Χερσόνησο η ιδιομορφία να είναι το Μ σχεδόν καθολικό. «Το γεγονός τούτο δεν παρατηρείται, παρά μόνον πολύ ανατολικότερα, στην Ινδία» (Bernhard).

(γ)
Αυτοί οι τέσσερις ανθρωπολογικοί τύποι ανευρίσκονται αργότερα (-9ος αιών) και σε ασσυριακά μωσαϊκά και κατόπιν σε νικητήριες ρωμαϊκές στήλες.

(δ)
Β. 15.

(ε)
Για το βαθύχρωμο των Ινδών, και μάλιστα «παραπλήσιον Αἰθίοψι», είναι και αλλού ο Ηρόδοτος σαφής (Γ. 101). Αυτοί παρουσιάζονται να διαφέρουν από τους Αιγυπτίους – πλην της γλώσσης – μόνον κατά τις τρίχες του κεφαλιού, αφού η νεγρική μείξι στην Αίγυπτο ήταν πια προχωρημένη στα χρόνια του Ηροδότου (Ζ. 70).

(στ)
Οδύσσεια Α. 23.

(ζ)
Υπενθυμίζεται ότι και οι Αιθίοπες είναι μακρόποδες, όπως και οι Ινδοί.

(η)
Πολιτισμός μικρολίθων, καμπουρωτό βόδι Ζέμπου, η αγελάδα ιερό ζώο και στην Αίγυπτο (Ηρόδ. Β. 41), συνάφεια θεών Κρίσνα Βισνού των Ινδών και Οσίριδος των Αιγυπτίων, κριθή, ζαχαροκάλαμο, αλλά και μία «αυστρική» διάλεκτος των Αν. Ινδιών που βρέθηκε και στην Μαδαγασκάρη.

(θ)
Το νεγρικό τριγονίδιο cDe του Ρέζους εμφανίζεται στην σημερινή Αίγυπτο σε ποσοστό 23,9%, ενώ πλείστα σωματοσκοπικά στοιχεία των Νέγρων περιέχονται στον αιγυπτιακό πληθυσμό, ιδίως του νότου.

(ι)
Βλ. πίνακα Ελλήνων Φαραώ, που διέσωσε ο Μανέθων.

(ια)
Κατ΄ άλλην εκδοχή, οι Υξώς ήσαν άλλος αρμενοειδής λαός, με τον οποίο πάντως οι Εβραίοι συνέπραξαν.

(ιβ)
Ο κρανιακός δείκτης Υ/Μ μικραίνει πάντως πάλι στην Αίγυπτο μετά την εβραϊκή έξοδο, όπως δείχνουν οι παλαιοανθρωπολογικές μετρήσεις (Strouhal).



 

DHMOPOYLOS_P-122.jpg

Η πανάρχαια κίνηση των Ινδιδών προς δυσμάς: Μέσω Αραβίας, προς Αιθιοπία, Αίγυπτο και Σαχάρα.

DHMOPOYLOS_P-124.jpg

Η προϊστορική εξάπλωση των Ινδιδών (ή Αιθιοπιδών) στην Βόρειο Αφρική (κατά φον Άϊκστεντ και Σβιντέσκυ). Επάνω, προ της ερημώσεως Αραβίας και Σαχάρας. Κάτω, μετά την ξήρανση και ερήμωση της περιοχής.

Εδώ συνεχίζεται με: Η Πρόσω Ανατολή

 

Για να δείτε κάποιες σελίδες πρέπει να έχετε τον flash player που μπορείτε να βρείτε πατώντας στο εικονίδιο δίπλα.

Πνευματικά δικαιώματα © 2009

 Συντελεστές  και επικοινωνία μαζί μας

       SiteLock