Με τον Λάζαρο Μαύρο
Ε Β Δ Ο Μ Η Ν Τ Α ΧΡΟΝΙΑ (1947-2017) από την Ένωση της Δωδεκανήσου με τη μητέρα Ελλάδα. Υπάρχει ακόμη στο διαδίκτυο το συγκινητικό απόσπασμα μιας τηλεοπτικής συνέντευξης που έδωσε 90χρονος στην ΕΡΤ το 1993, ο εκλιπών το 2002 πρώην προσωρινός ΠτΔ Μιχαήλ Στασινόπουλος. Για όσα έζησε στη Ρόδο 44χρονος, στην τελετή παράδοσης απ’ τους Εγγλέζους και παραλαβής απ’ τους Ελλα-δικούς μας τής διοίκησης τής 12νήσου.


Εντοπίζεται πληκτρολογώντας: «31/3/1947 – ΟΙ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΟΙ ΑΝΑΓΓΕΛΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ». Διάρκειας πέντε περίπου λεπτών. Είχε σταλεί στη Ρόδο ο Μιχαήλ Στασινόπουλος, ως πολιτικός σύμβουλος του αντιναυάρχου Περικλή Ιωαννίδη, ο οποίος παρέλαβε επισήμως απ’ τον Άγγλο ταξίαρχο A.S.Parker τη διοίκηση τής αγγλοκρατούμενης απ’ το 1945 Δωδεκανήσου, στο μεταβατικό στάδιο απ’ την Ένωση 31.3.1947 έως την επίσημη ενσωμάτωση 7.3.1948 εκείνων των νησιών και νησίδων μας στη μητέρα Ελλάδα.

Κ Ι Ε Λ Ε Γ Ε συγκινημένος πως, «όταν άρχισε ν’ ανεβαίνει η ελληνική σημαία στο κοντάρι, διά μιας όλοι οι παρευρισκόμενοι Δωδεκανήσιοι γονάτισαν στο χώμα. Γονάτισαν να χαιρετίσουν τη σημαία […] Όταν τελείωσε η τελετή και διαλυθήκαμε, ξαφνικά αντελήφθην ότι ο κόσμος που παρευρίσκετο εκεί δεν διελύετο να πάει στις δουλειές του. Αλλά, συσσωματωμένος ως ένας άνθρωπος, ως μια μάζα, εβάδιζε προς μία ορισμένη κατεύθυνση. Λέω, “πού πάνε αυτοί”; Όλος αυτός ο κόσμος, πλήθος, πήγαινε γραμμή σε μία κατεύθυνση. “Αυτοί – λέει – πάνε στο νεκροταφείο. Πάνε να πούνε στους νεκρούς ότι ελευθερώθηκε η Δωδεκάνησος”. Από γενεά σε γενεά»… Το περιέλαβε το 2005 κι ο Ελ. Ι. Διακογιάννης στο προλογισμένο κι απ’ τον Βάσο Λυσσαρίδη βιβλίο του, «Οι ανυπότακτοι της Σύμης» (σελ.121)…

Σ Τ Η Σ ΔΟΞΑΣΜΕΝΗΣ Πίνδου τη αιματοβαμμένη γη, ήταν ήδη θαμμένος κι ο ηρωικός Δωδεκανήσιος, πρώτος νεκρός αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού στο Έπος του Σαράντα: Ο 29χρονος υπολοχαγός (ΠΖ) Αλέξανδρος Διάκος του Ιωάννου Α.Μ.19423, εκ της ιταλοκρατούμενης απ’ το 1911 Χάλκης. Έπεσε μαχόμενος κατά των Ιταλών φασιστών εισβολέων την Παρασκευή 1η Νοεμβρίου 1940, πολεμώντας επικεφαλής τής διά τής λόγχης προσπάθειας ανακατάληψης τού υψώματος Τσούκα – Φούρκας. Γαζωμένος από εχθρικό πολυβόλο, φώναξε στους άνδρες του την τελευταία διαταγή του: «Εμπρός παιδιά! Για μια μεγάλη Ελλάδα. Για μιαν ελεύθερη Δωδεκάνησο». Κι εξέπνευσε…

Σ Τ Α ΥΠΟ ΙΤΑΛΙΚΗ κατοχή απ’ το 1911 και υπό γερμανική κατοχή απ’ το 1943 Δωδεκάνησα, όπως και στ’ άλλα νησιά του Αιγαίου μας, με πρώτη τη Σάμο, δρούσαν απ’ το 1943 οι γενναίοι Έλληνες εθελοντές καταδρομείς τού ηρωικού «3ου Ιερού Λόχου», μ’ επικεφαλής τον συνταγματάρχη Χριστόδουλο Τσιγάντε. Μετά τη συμμετοχή τους στις νικηφόρες συμμαχικές επιχειρήσεις συντριβής των γερμανικών δυνάμεων τού στρατάρχη Ρόμελ στη Β. Αφρική…

Γ Ι Α ΝΑ… ΟΔΥΡΟΝΤΑΙ μέχρι σήμερα αυτομαστιγωνόμενοι, οι αδιάπτωτης επεκτατικής βουλιμίας Τούρκοι και του ισλαμιστή κ. Ερντογάν. Με πρώτον τον ίδιο: Επειδή «η τουρκική κυβέρνηση το 1944 αρνήθηκε την πρόσκληση των Γερμανών [ναζιστών] να προχωρήσει στην κατάληψη των νησιών που της πρότειναν όταν [οι χιτλερικοί] αναγκάστηκαν ν’ αποχωρήσουν απ’ τα Δωδεκάνησα», όπως θρηνεί και γραπτώς στη σελ.243 του «Στρατηγικού Βάθους» του ο κ. Νταβούτογλου…
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ 
Τα μακροχρονίως παγιδευμένα ή κι αυτο-παγιδευμένα στη «λύση» Μυαλά μας, μπορούν, άραγε, έστω και μετά από 43 χρόνια τουρκικής κατοχής, να στοχαστούν ότι, κάθε λαός στην οικουμένη που υφίσταται στρατιωτική Κατοχή της πατρίδας του, ένα πρώτιστο έχει και διαρκές καθήκον, την Αντίσταση εναντίον των Κατακτητών και των οργάνων τους και των συνεργατών τους; Και, άρα, υπάρχει μήπως πιο σημαντική πολιτική υποχρέωση από (α) την αναζήτηση των αποτελεσματικότερων μέσων και μεθόδων Αντίστασης και (β) την αναζήτηση και την εκλογή τής ικανότερης γι’ αποτελεσματική πολιτική Αντίστασης, ηγεσίας;

Λάζ. Α. Μαύρος

Σημερινή

Share

FACEBOOK | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |

Copyright © 2017. All Rights Reserved.