Ις΄. Περί του φανέντος κατά μεσημβρίαν αστέρος.

»Ήν δε άρα γέλως και ειρωνεία το τότε πραχθέν, ο δη και αστήρ, ον Κρόνον οι περί ταύτα δεινοί λέγουσι, παρεδείκνυ , ίνα μη λέγω και το καθ’ ύπνους δόξαν τινί των αρχιερέων , ως, άμα καθεζομένων απάντων εν συνόδω μείζονι, συντετρίφθαι μεν εξαίφνης τον μακρόν θρόνον εκείνον, άμα δε πάντας κατά γης ασχημόνως ερρίφθαι και ούτω κείσθαι, έλκοντας τον από πολλών έλεον. Αλλ’ οίον το του αστέρος.

Μεσούσης γαρ ημέρας, του ηλίου λαμπόντος, μηνός βοηδρομιώνος ισταμένου, ότε, την εαρινήν τροπήν παρελαύνων, ήλιος καθαρώτερος ή πρότερον δείκνυται, των χειμερινών νεφών διαλυομένων, κατ’ ουρανόν μέσον επέφωσκε στίλβων, ει και μη στίλβειν οι πλανήτες δια το εγγύς είναι λέγονται, αλλά όμως εκείνος, τούτο μεν τω της καθ’ αυτόν σφαίρας υψώματι προς τους άλλους , τούτο δε και τω τας του ηλίου ακτίνας δεχομένους τους οφθαλμούς τω κατ’ αυτάς αρρωστείν περιχύματι, είπερ και εκ ατονίας το στίλβειν, καθ’ όσον ήν έστιλβεν . Οι μεν ουν εν αγαθοίς έταττον το σημείον, περιλάμψαι γας σφίσι το των αγαθών μέλλειν, και παν σκοτώδες και αμαυρόν απελαθήναι τη του πατριαρχεύσαντος παρουσία. Λόγιοι δε ανδρών μεγίστων αφανισμόν και της κατά σφας τιμής φθοράν ενενόουν, κρείττω μαντευόμενοι, το γαρ του αστέρος ύψωμα τω μεγαλείω των ανδρών παραβάλλοντες, το κρονικόν και ψυχρόν αυτοίς ενετίθουν, ως πηχθησομένοις τω κρύει των συμφορών, ο δη και κατά πόδας ηκολούθει.»

  • O Γεώργιος Παχυμέρης μας πληροφορεί πως φάνηκε το μεσημέρι της 19ης Απριλίου του 1283 ( εξάγεται εκ των προαναφερθέντων συμβάντων, παρόλο που αναφέρει τον βοηδρομίωνα !) , ένα φωτεινό αστέρι που είχε στίλβη και ήταν ο Κρόνος. Συνήθως οι πλανήτες δεν έχουν στίλβη ,δεν τρεμοπαίζουν. Ωστόσο μέσω του ψηφιακού πλανηταρίου Stellarium, βρίσκουμε ότι ο Κρόνος εκείνο το μεσημέρι είχε ήδη δύσει. Γιατί ήταν ο Κρόνος ( τότε ήξεραν τις θέσεις των πλανητών και αστέρων) ; Μήπως ήταν ο Άρης ή Αφροδίτη ή κάποιος κομήτης ; Το μυστήριο παραμένει!

ΧΡΟΝΙΚΟΝ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΧΥΜΕΡΗΣ, Συγγραφή 7,16. CFHB 24.τ.3,σελ.61
Μιχάλης Σταμάτης, Φυσικός

Διαβάστε επίσης και το: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΒΥΖΑΝΤΙΟ

 

Ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πατρών Σταύρος Παπαμαρινόπουλος σε μια συγκλονιστική συνεντευξη για την αξία των Αρχαίων Ελληνικών στις εγκεφαλικές λειτουργίες και τις δυνατότητες του τομέα Φυσικής της Πληροφορίας. Συνεχίστε την ανάγνωση

O Ηρακλής σε συμπόσιο. 500-490 π.Χ Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου

O« Ζωγράφος του Βερολίνου » ήταν το όνομα που δόθηκε από τον μεγάλο μελετητή της Οξφόρδης Sir John Beazley (1885-1970) σε έναν ανώνυμο Αθηναίο αγγειογράφο του πέμπτου αιώνα π.Χ.,( διότι το αντικείμενο που μελέτησε «βρέθηκε» στην πόλη αυτή .Έτσι πολλοί ετερόκλητοι παράγοντες λαμβάνουν λίγη δόξα από την ελληνικό πολιτισμό αναδρομικά…έτσι πλέον «βαπτίζεται » ένα ελληνικό έργο τέχνης από την αρχαιότητα με το όνομα της πόλης, που βρέθηκε το κλεμμένο ή απαλλοτριωμένο αντικείμενο ή κάποιου που το έχει κλέψει ή «αγοράσει» ή του «ανασκαφέα » που το «βρήκε» ) του οποίου το χέρι, την εργασία ο Beazley αναγνωρίζει σε πάνω από 200 πλήρη ή
αποσπασματικά αγγεία σε συλλογές σε όλο τον κόσμο. Συνεχίστε την ανάγνωση