ΠΙΣΩ
Ο ηρωικός υπερασπιστής της Κύπρου που οι Τούρκοι εισβολείς τον συνέλαβαν και του πρόσφεραν τσιγάρο. Η αλήθεια πίσω από τη φωτογραφία με τον 23χρονο Γιάννη Παπαγιάννη, αποκαλύφθηκε μετά από 35 χρόνια …
Στις 14 Αυγούστου του 1974 οι τούρκοι εισβολείς της Κύπρου εκτέλεσαν 18 άοπλους αιχμαλώτους πολέμου και τους έριξαν μέσα σε ένα πηγάδι στο Τζιάος της επαρχίας Αμμόχωστου.


Ο 23χρονος Ιωάννης Παπαγιάννη έφθασε στην Κύπρο στις 17 Ιουλίου από την Αγγλία όπου σπούδαζε, μέσω Ελλάδος, για να καταταχθεί στην Εθνική Φρουρά και να υπερασπιστεί το νησί του από την τουρκική εισβολή.

Πολέμησε στην επαρχία Αμμοχώστου και όπως μπορεί κανείς να συμπεράνει έπεσε αιχμάλωτος των Τούρκων. Μαζί του ήταν άλλοι 18 συμπολεμιστές του. Στη φωτογραφία εμφανίζεται γονατιστός με τα χέρια πίσω από το κεφάλι.
Ένας Τούρκος στρατιώτης του ανάβει το τσιγάρο και ένας άλλος τον φωτογραφίζει. Όπως αποδείχτηκε αργότερα αυτή ήταν μια κίνηση εικονικής μεγαλοψυχίας.

Ο τούρκος φωτογράφος συνελήφθη λίγο αργότερα από Έλληνες μαχητές και όταν εκτυπώθηκε το φιλμ όλοι συγκλονίστηκαν. Είδαν τον Παπαγιάννη με αναμμένο τσιγάρο να καπνίζει. Το φιλμ αυτό τόνωσε την κρυφή ελπίδα ότι οι αιχμάλωτοι βρίσκονταν κάπου ζωντανοί.
Έτσι τα επόμενα χρόνια ξεκίνησε διεθνής εκστρατεία για των εντοπισμό των αγνοούμενων της Κυπριακής τραγωδίας. Μέχρι τότε η ελπίδα των συγγενών του Γιάννη από το Νέο Χωριό Κυθρέας και των άλλων στρατιωτών, ότι μπορεί να υπάρχουν επιζώντες, δεν είχε σβήσει.

Η φωτογραφία συμβόλιζε τον αγώνα για τον εντοπισμό όλων των χαμένων του Αττίλα. Τριάντα πέντε χρόνια μετά τη λήψη της φωτογραφίας βρέθηκε ένα πηγάδι με οστά στο Τζιάος της Αμμοχώστου. Ακολούθησε ταυτοποίηση του DNA και το συμπέρασμα ήταν ότι ο Γιάννης Παπαγιάννης και οι 18 συμπολεμιστές του εκτελέστηκαν εκεί το 1974 και ρίχτηκαν στο πηγάδι που μετατράπηκε σε ομαδικό τάφο.

Ο Τούρκος τον κέρασε το τελευταίο τσιγάρο της ζωής του. Δεν ήταν ένας μεγαλόψυχος στρατιώτης, αλλά ένας δειλός άνθρωπος που εκτέλεσε τον αιχμάλωτό του, αφού πρώτα έστησε μια προπαγανδιστική φωτογραφία.
Ο επίλογος γράφτηκε στις 14 Αυγούστου 2009 όταν έγινε η κηδεία του Ιωάννη Παπαγιάννη και των άλλων υπερασπιστών της Αμμοχώστου.
Πηγή: Η Μηχανή του Χρόνου

Ο Κωνσταντίνος Θ’, 1042 – 1055 Ο Μονομάχος – ο οποίος από την απομόνωση της εξορίας βρέθηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο να συμβασιλεύει με τις δύο γηραλέες αυτοκράτειρες (Ζωή και Θεοδώρα), καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης. Κατά τον Ζωναρά, ο Μονομάχος υπήρξε την ώραν υπέρλαμπρος, ωραίος σαν τον Αχιλλέα, χωρίς όμως να διαθέτει και κάποια από τις αρετές του ομηρικού ήρωα. Υπήρξε άνθρωπος εύθυμος, ομιλητικός, εκλεπτυσμένος, ευγενικός και συμπαθητικός. Αγαπούσε τις χαρές και τις απολαύσεις της ζωής και διακατέχονταν από τη διακαή επιθυμία να ζήσει βίον φιλήδονον και απολαυστικόν (Μιχαήλ Ψελλός). Προκειμένου να πραγματοποιήσει αυτές τις επιθυμίες του, κατασπαταλούσε το δημόσιο χρήμα με πλήρη ασυνειδησία. Συγχρόνως, διασπάθιζε το δημόσιο χρήμα σε γενναίες παροχές προς τους ευνοούμενους και προς τις ευνοούμενες.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ Θ΄ΜΟΝΟΜΑΧΟ

H ευημερία και η παντοδυναμία του βυζαντινού κράτους κατά τη βασιλεία της μακεδονικής δυναστείας μετατράπηκε σταδιακά σε περίοδο κρίσης. Κύρια αιτία στάθηκε η έλλειψη ισχυρής Συνεχίστε την ανάγνωση

Πώς έπληξε η βόμβα το μνημείο του παγκόσμιου πολιτισμού για να το μάθει και ο ανιστόρητος Αλβανός πρωθυπουργός

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
akontogiannidis@yahoo.gr
Ο Αλβανός πρωθυπουργός είχε γράψει τον περασμένο Νοέμβρη, ότι μια γκραβούρα μας θυμίζει ότι το μνημείο στην Ακρόπολη, ο Παρθενών, «αν είναι ακόμα ζωντανό προς χάρη του κόσμου και της κοινότητας του, αυτό οφείλεται στο κουράγιο και το όραμα του αλβανού αρχιεπισκόπου της Αθήνας Γκιέργκι Ντουσχαμάνιτ, ο οποίος το 1686 διαπραγματεύθηκε με τον βενετσιάνικο στόλο του Φραντσίσκο Μοροζίνι να μην βομβαρδισθεί η πόλη, παρ’ ότι εκεί βρισκόταν η τουρκική φρουρά… Συνεχίστε την ανάγνωση