«Μια πρώτη γνωριμία με την (νυν) Θράκη μας»

Οι Φρυκτωρίες παρουσιάζουν την διάλεξη του συνεργάτη μας Γιώργου Λεκάκη
«Μια πρώτη γνωριμία με την (νυν) Θράκη μας».


00:13:55 ΜΕΡΟΣ 1ο: νομός Ξάνθης,
00:43:17 ΜΕΡΟΣ 2ο: νομός Ροδόπης,
01:06:25 ΜΕΡΟΣ 3ο: νομός Έβρου,
01:37:29 ΜΕΡΟΣ 4ο: Σαμοθράκη.
Η διάλεξη δόθηκε στην αίθουσα του Συλλόγου «Παλαίχθων» στις 8.4.2016.

Με την ευκαιρία θέλω να αναφέρω και ένα βίωμα μου που είχα στην Σαμοθράκη και συγκεκριμένα στην Παλιάπολη, στις αρχαιότητες της μέσα.
Ήταν μέρα μεσημέρι ενός κατακαλόκαιρου  του 1988,  που για να συνεχίσω με έναν καλόν ρυθμό την περιήγηση μου στον αρχαιολογικό χώρο πήγα και κάθισα πρώτα να ξαποστάσω μέσα στην στοά, στο πρόπυλο.
Αυτό που ένιωσα, αυτό που αισθάνθηκα μόλις κάθισα στην σκιά της στοάς ήταν κάτι μοναδικό, κάτι αξέχαστο και κάτι που με προβλημάτισε πολύ σαν έναν άνθρωπο πιστεύω, πολύ προσγειωμένο.
Μόλις κάθισα αισθάνθηκα, ενώ ήταν, ενώ επικρατούσε πλήρη άπνοια, ναι πλήρη άπνοια και με πολύ μεγάλη ζέστη, εκεί ένιωσα μια γαλήνη, μια ευχαρίστηση πολύ μεγάλη αλλά και μια μεγάλη ανατριχίλα που δεν θυμάμαι να είχα νιώσει ποτέ, είδα το δέρμα μου ενώ ήταν καταϊδρωμένο να μοιάζει με δέρμα ξεπουπουλιασμένου κοτόπουλου από την ανατριχίλα με την ταυτόχρονη γαλήνη και ανακούφιση από τον καύσωνα της ημέρας.
Το όλο συναίσθημα που με κυρίεψε με έκανε αρκετά να ανησυχήσω, ειδικά το ρεύμα αέρος που είχε εκεί κάτω ενώ επικρατούσε πλήρη άπνοια, ναι πλήρη άπνοια.(Να με συγχωρείτε που το ξαναγράφω για την άπνοια, είναι κάτι που δεν ξεχνιέται γιατί σε όλη την διαδρομή να φτάσω εκεί, παρακαλούσα έστω και για δευτερόλεπτα να φυσήξει, κάτι που δεν έγινε ούτε και κει πάνω στον αρχαιολογικό χώρο).
Τότε δεν ήμουν ικανός δυστυχώς να αντέξω τόση ανακούφιση και μια παράξενη γαλήνη και όλο αυτό που έζησα εκεί μέσα αφού κάθισα, έτσι μετά από πολύ λίγα λεπτά σηκώθηκα και αναζωογονημένος έκανα την επίσκεψη μου σε όλον τον χώρο.
Ένα άλλο εντυπωσιακό που συνάντησα εκεί, μέσα στο μικρό μουσείο με την γύψινη Νίκη της Σαμοθράκης, είναι ότι πουλούσαν ένα βιβλιαράκι που ήταν ΜΟΝΟ στα αγγλικά!!!
Ένα βιβλιαράκι που έγραφε για τον Βωμό των Μεγάλων Θεών και γενικά για την Σαμοθράκη. Για κάποιον λόγο μου φάνηκε τουλάχιστον παράξενο το ότι το βιβλίο αυτό το ενημερωτικό ήταν μόνο στα αγγλικά έκδοσης 1983 από έναν εκδοτικό οίκο της Νέας Υόρκης και γραμμένο από κάποιον Karl Lehmann.
Βιβλίο που κατά την γνώμη μου ήταν γεμάτο ανακρίβειες, ενώ παρουσιάζει Ελληνικές λέξεις και κειμενάκι με Ελληνική γραφή από κάτω να γράφει ότι δεν είναι Ελληνικής γλώσσας και παρόλο που στον ίδιο τον αρχαιολογικό χώρο εγώ ο ίδιος είδα γραμμένα σε πέτρινα-μαρμάρινα μπλοκ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΑ Ελληνικά όπως την λέξη ΘΕΩΝ.
Τέλος πρέπει να γράψω ότι δεν είμαι αρχαιολόγος και ούτε ο άριστος γνώστης της ιστορίας της Σαμοθράκης.

Με τον Κρίνο Ζ. Μακρίδη

Ό,τι και να πράξουν τα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ και άλλοι ντόπιοι και ξένοι, το Ενωτικό Δημοψήφισμα και ο αγώνας της ΕΟΚΑ, και ο διακαής και προαιώνιος πόθος της Ένωσης των Ελλήνων της Κύπρου με την Ελλάδα θα ζει στις καρδιές μας
Το πρόσφατο θέμα που προέκυψε μετά την ψήφιση από την πλειοψηφία της Βουλής των Αντιπροσώπων τροπολογίας του ΕΛΑΜ, με την οποία αποφασίστηκε όπως στην επέτειο του Ενωτικού Δημοψηφίσματος του 1950 αναγιγνώσκεται στα σχολεία μια σχετική εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας και γίνεται ολιγόλεπτη συζήτηση, είναι, για εμάς στο Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης, πολυδιάστατο. Συνεχίστε την ανάγνωση

Μετρώ τα χρόνια από την εποχή του ελληνικού πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής σε τούτο το νησί της Αφροδίτης και τα βρίσκω πως είναι τέσσερις φορές τα δέκα δάχτυλά μου, και τρία ακόμα. Αυτά τα τρία δάχτυλα φέρνουν στο νου μου τον Ιερομόναχο Διονύσιο του εθνικού μας ποιητή. Στο απαράμιλλο έργο του «Η γυναίκα της Ζάκυθος», ο Σολωμός βάζει τον Διονύσιο (την ομώνυμη δηλαδή περσόνα του) ν’ αναρωτιέται πόσοι είναι οι δίκαιοι στον κόσμο και αρχίζει να συγκρίνει τον αριθμό τους με τα πέντε δάχτυλα του δεξιού χεριού του. Συνεχίστε την ανάγνωση