ΠΙΣΩ
Μανώλης Καλατζής

Πολίτης που βρισκόταν εκεί για να ρίξει μπετόν μίλησε στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Αφρίκα» και μετέφερε τον διάλογο δύο Τούρκων στρατιωτών
Η τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Αφρίκα» με τίτλο «Τους έθαψαν ζωντανούς» αναφέρεται σε Ελληνοκύπριους αιχμάλωτους που είχαν μεταφερθεί στο λιμάνι της Κερύνειας με τελικό προορισμό τα Άδανα της Τουρκίας κατά την εισβολή του 1974 και εκεί φέρονται να τους δολοφόνησαν άγρια και να τους έθαψαν.


Πολίτης που βρισκόταν εκεί για να ρίξει μπετόν μίλησε στην «Αφρίκα» και μετέφερε τον διάλογο δύο Τούρκων στρατιωτών: «Και αυτούς να τους μεταφέρουμε στα Άδανα θα κάνουμε ό,τι κάναμε και στους άλλους. Τους άλλους τους μεταφέραμε, τους δέσαμε τα χέρια και τα πόδια και ζωντανούς τους θάψαμε κοντά σε έναν ποταμό εκεί…Δεν ξοδέψαμε καμία σφαίρα. Επειδή τους θάψαμε στην όχθη, το ποτάμι με το πέρασμα του χρόνου θα τους σκεπάσει και θα τους παρασύρει. Δεν θα μπορούν να βρουν τα ίχνη τους».

Ο αυτόπτης μάρτυρας που μίλησε στον δημοσιογράφο Σενέρ Λεβέντ ήταν το 1974, περίπου 17 χρονών και ο στρατός του είχε αναθέσει, μαζί με άλλους, να ρίξουν μπετόν στο δρόμο προς το λιμάνι της Κερύνειας για την πρόσβαση εκεί. Εκεί, προστίθεται σύμφωνα με την μαρτυρία, στο ρεπορτάζ του Σενέρ Λεβέντ, έφερναν τους Ελληνοκύπριους αιχμαλώτους στη σειρά και κάθε φορά που γυρνούσαν να τους δουν ο Τούρκος στρατιώτης που ήταν εκεί τους έλεγε να μην κοιτούν προς των μέρος των αιχμαλώτων, αλλά αλλού. Εκεί, άκουσε και τον διάλογο μεταξύ των στρατιωτών του τουρκικού στρατού ο νεαρός – τότε – μάρτυρας, ο οποίος – ανέφερε ο Λεβέντ – θεωρούσε ότι ήταν ένα από τα μεγαλύτερα μυστικά αυτό και σκέφτηκε πολύ πριν του πει το τί είδε και χρησιμοποίησε πολύ προσεκτικά τις λέξεις θυμούμενος σαν χτες αυτό που έγινε τότε.

Στο άρθρο του Σενέρ Λεβέντ που αναφέρεται στο θέμα, γράφει επίσης ότι στο κήπο της εκκλησίας του Αποστόλου Βαρνάβα βρίσκεται ο μεγαλύτερος μαζικός τάφο και διερευνάται ο ισχυρισμός ότι ο τάφος αυτός μετακινήθηκε. Ο Σενέρ Λεβέντ γράφει ότι σε εκείνον τον μαζικό τάφο ήταν θαμμένοι οι Ελληνοκύπριοι που είχαν δολοφονηθεί από τα γύρω από την εκκλησία του Αποστόλου Βαρνάβα, χωριά. Μετά την ίδρυση της επιτροπής αγνοουμένων στις αρχές του 1990, συνεχίζει ο Λεβέντ, η Τουρκία θέλησε να εξαφανίσει τους ομαδικούς τάφους στην Κύπρο. Και γι` αυτό έστειλε σε ειδική αποστολή κάποιους στο νησί, οι οποίοι είχαν γυρίσει πόρτα πόρτα σε αυτούς που ήξεραν πληροφορίες για τους ομαδικούς τάφους. Ενας εξ αυτών ήταν και ο Κουτλού Ανταλί, σημειώνει ο Λεβέντ, ο οποίος δολοφονήθηκε αργότερα.
Πρώτο Θέμα

Ο Κωνσταντίνος Θ’, 1042 – 1055 Ο Μονομάχος – ο οποίος από την απομόνωση της εξορίας βρέθηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο να συμβασιλεύει με τις δύο γηραλέες αυτοκράτειρες (Ζωή και Θεοδώρα), καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης. Κατά τον Ζωναρά, ο Μονομάχος υπήρξε την ώραν υπέρλαμπρος, ωραίος σαν τον Αχιλλέα, χωρίς όμως να διαθέτει και κάποια από τις αρετές του ομηρικού ήρωα. Υπήρξε άνθρωπος εύθυμος, ομιλητικός, εκλεπτυσμένος, ευγενικός και συμπαθητικός. Αγαπούσε τις χαρές και τις απολαύσεις της ζωής και διακατέχονταν από τη διακαή επιθυμία να ζήσει βίον φιλήδονον και απολαυστικόν (Μιχαήλ Ψελλός). Προκειμένου να πραγματοποιήσει αυτές τις επιθυμίες του, κατασπαταλούσε το δημόσιο χρήμα με πλήρη ασυνειδησία. Συγχρόνως, διασπάθιζε το δημόσιο χρήμα σε γενναίες παροχές προς τους ευνοούμενους και προς τις ευνοούμενες.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ Θ΄ΜΟΝΟΜΑΧΟ

H ευημερία και η παντοδυναμία του βυζαντινού κράτους κατά τη βασιλεία της μακεδονικής δυναστείας μετατράπηκε σταδιακά σε περίοδο κρίσης. Κύρια αιτία στάθηκε η έλλειψη ισχυρής Συνεχίστε την ανάγνωση

Πώς έπληξε η βόμβα το μνημείο του παγκόσμιου πολιτισμού για να το μάθει και ο ανιστόρητος Αλβανός πρωθυπουργός

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
akontogiannidis@yahoo.gr
Ο Αλβανός πρωθυπουργός είχε γράψει τον περασμένο Νοέμβρη, ότι μια γκραβούρα μας θυμίζει ότι το μνημείο στην Ακρόπολη, ο Παρθενών, «αν είναι ακόμα ζωντανό προς χάρη του κόσμου και της κοινότητας του, αυτό οφείλεται στο κουράγιο και το όραμα του αλβανού αρχιεπισκόπου της Αθήνας Γκιέργκι Ντουσχαμάνιτ, ο οποίος το 1686 διαπραγματεύθηκε με τον βενετσιάνικο στόλο του Φραντσίσκο Μοροζίνι να μην βομβαρδισθεί η πόλη, παρ’ ότι εκεί βρισκόταν η τουρκική φρουρά… Συνεχίστε την ανάγνωση