Δεν είχαν καταγραφεί επισήμως στην Ιταλία για 80 χρόνια, αλλά θεάσεις του είδους κατά καιρούς από τους ντόπιους θεωρήθηκε  ότι θα μπορούσε ακόμη να επιβιώνουν σε  περιοχή της Σικελίας.

Εμπειρογνώμονες ερπετολόγοι  αποφάσισαν να ερευνήσουν και να βρουν το είδος, επισήμως γνωστό ως Eryx jaculus, που ζουν σε μια περιοχή με  αμμόλοφους και δάση γύρω από την πόλη θέρετρο της Licata, στη νότια ακτή του νησιού. της Σικελίας Πιστεύουν ότι το φίδι
μπορεί να έχει εισαχθεί στη Σικελία κατά την αρχαιότητα, όταν το νησί κατοικήθηκε από τους Έλληνες.

Eryx jaculus (Linnaeus, 1758): a new species for the Italian herpetofauna
(Squamata: Erycidae)

Η περιοχή όπου διαπιστώθηκε η ύπαρξή του είναι κοντά στις θέσεις  δύο αρχαίων μαχών, μιας  κατά τον πέμπτο αιώνα μ.Χ. 405 μ.Χ.-  και από  άλλη μάχη κατά την διάρκεια του τέταρτου αιώνα μ.Χ.-310 μ.Χ.(Di Blasi, 1844). .

Τα Φίδια εισήχθησαν στις θέσεις που κατέλαβαν και εγκαταστάθηκαν οι Έλληνες την αρχαιότητα και  από τους αρχαίους Έλληνες χρησιμοποιούνταν για «θρησκευτικές λατρείες ή τελετουργίες πολέμου», (κατά  Masseti and Zuffi -2011)  λένε οι επιστήμονες.

Η ανακάλυψη του είδους στην Σικελία  ανακοίνωσε την Πέμπτη στο Acta Herpetologica, ένα επιστημονικό περιοδικό. «Οι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τα φίδια, εκσφενδονίζοντας τους μέσα σε  βλήματα,  σε εχθρικά πλοία πριν από την επίθεση, προκειμένου να δημιουργήσουν σύγχυση και φόβο,

Ο Gianni Insacco, ένας από τους ερευνητές, δήλωσε στο πρακτορείο ειδήσεων Ansa. «Σε γενικές γραμμές αυτά που χρησιμοποιούνται είναι οχιές που είχε αφαιρεθεί το δηλητήριο τους.
Εναλλακτικά, θα χρησιμοποιούσαν παρόμοια είδη, όπως το φίδι Javelin Sand Boa . «Οι επιστήμονες ανακάλυψαν έξι από αυτά  κατά τη διάρκεια των ερευνών τους, τρία από αυτά  ζωντανά  και τρία νεκρά ως αποτέλεσμα  τροχαίων ατυχημάτων.

Πιστεύουν ότι το φίδι έχει ζήσει στη Σικελία για αιώνες, αλλά απλώς πέρασε απαρατήρητο λόγω της νυκτερινής του συνήθειας,για να κυνηγά και είναι μια  υπόγεια ύπαρξη και έχει «πολύ φευγαλέα φύση».
Το είδος αυτό βρίσκεται επίσης στην Ελλάδα, στα νότια Βαλκάνια, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Είναι μικρό, αυξάνεται σε μόλις 20 ίντσες στο μήκος, και τρέφεται με σαύρες ., ποντίκια και σαλιγκάρια

Συγγραφέας: Nick Squires Telegraph

Ἀττικός ἐρυθρόμορφος κύλικας (χρονολογείται γύρω στό 485-480 π.Χ.). Παρουσιάζει σκηνές ἀπό ἀθηναϊκό σχολεῖο τοῦ 5ου αἰώνα π.Χ., ἀποδίδεται στόν ἀγγειογράφο Δούρη καί ἐκτίθεται στό Ἀρχαιολογικό Μουσεῖο τοῦ Βερολίνου.

«Πρέπει, γενικά, νά ἐμποδίζουμε τά παιδιά ἀπό τό νά συναναστρέφονται φαύλους ἀνθρώπους, δεδομένου ὅτι παίρνουν κάποιο μέρος τῆς κακίας τους. Αὐτό τό παράγγελμα δίνει ὁ Πυθαγόρας μέ τίς αἰνιγματώδεις φράσεις του, τίς ὁποῖες θά παραθέσω καί θά ἐξηγήσω· αὐτές, ἄλλωστε, ἔχουν σημαντική συμβολή ὅσον ἀφορᾶ τήν ἀπόκτηση τῆς ἀρετῆς. Γιά παράδειγμα:“Μήν δοκιμάσεις μελανούρια”, πού σημαίνει μή συναναστρέφεσαι μαύρους στήν ψυχή, γιά τόν κακό τους χαρακτήρα. Συνεχίστε την ανάγνωση

Ὁ στρατηγός Μακρυγιάννης διακρίθηκε καί γιά τόν πηγαῖο τρόπο πού ἐκφραζόταν. Ὡστόσο, ὁ θυελλώδης Καραϊσκάκης ἦταν μακράν πιό ἀπολαυστικός!

Ἐδῶ βλέπουμε μία ἐπιστολή διπλωματικοῦ καί στρατιωτικοῦ ἐνδιαφέροντος. Ἀποστολέας ἦταν ὁ ἀρχιστράτηγος Ρούμελης Γεώργιος Καραϊσκάκης καί παραλήπτης ὁ Κιουταχής. Εἶναι ἐμφανής ὁ αἰσθαντικός, κομψός ἀλλά καί ἐναργής τρόπος γραφῆς τοῦ Ἕλληνα πολεμιστῆ, ὁ ὁποῖος σεβόμενος τόν χρόνο τοῦ παραλήπτου τῆς ἐπιστολῆς δέν μακρηγορεῖ. Συνεχίστε την ανάγνωση