Λέγεται «Πρόμαχος» και είναι η ταινία που θα κάνει τους Βρετανούς να νιώσουν άβολα, τόσο για την κλοπή του λόρδου Έλγιν, όσο και για το γεγονός ότι συνεχίζουν να κρατούν τα γλυπτά του Παρθενώνα στο Βρετανικό Μουσείο.

Αρχές Φεβρουαρίου ξεκίνησαν τα γυρίσματα, μπήκε το νερό στο αυλάκι και πριν από λίγες ημέρες έγινε η avant premiere στο Λονδίνο παρουσία αρκετού κόσμου, ανάμεσα σε αυτούς και του ηθοποιού Στίβεν Φράι που είναι διαπρύσιος οπαδός της επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Πρόκειται για μια ελληνο-αμερικανική έμπνευση των αδερφών Κόρτι και Τζων Βούρχη, οι οποίοι για τις ανάγκες της ταινίας έκαναν γυρίσματα, επάνω στον ιερό βράχο της Ακροπόλεως των Αθηνών. Για την ταινία δούλεψαν και αρκετοί φίλοι και συνεργάτες της StarSystemPro.

Ο τίτλος της ταινίας είναι »Πρόμαχος» και περιγράφει τον έρωτα δύο ανθρώπων και την κοινή τους προσπάθεια για την επαναφορά στην Ελλάδα, των κλεμμένων μαρμάρων του Παρθενώνα.

Πρωταγωνιστούν ο Γιώργος Χωραφάς και η Κασσάνδρα Βογιατζή, οι δε προαναφερόμενες σκηνές, έγιναν παρουσία των ξαφνιασμένων ευχάριστα τουριστών-επισκεπτών της Ακροπόλεως και είχαν θέμα την ξενάγηση της Βογιατζή από τον Χωραφά στον ιερό χώρο.

Με το όνομα »Πρόμαχος» αναφέρεται από την αρχαιότητα, το τεραστίων διαστάσεων άγαλμα της Θεάς Αθηνάς στα προπύλαια της Ακροπόλεως,το οποίο ευρισκόταν στο σημείο από όπου επόπτευε και προστάτευε την αγαπημένη της πόλη, σύμφωνα με την τότε αντίληψη των Αθηναίων.

Το άγαλμα, έχει καταστραφεί και ενδεχομένως κομμάτια του να βρίσκονται και εκτός Ελλάδος.

Η ταινία, πέραν από την διαφήμιση της Ελλάδος, θα χρησιμοποιηθεί και ως ένα πρόσθετο μέτρο πίεσης προς την Βρετανική Κυβέρνηση, προκειμένου να επιστραφούν τα κλεμμένα μάρμαρα του Παρθενώνα στην γη τους, εκεί όπου ανήκουν.

Η προσπάθεια είναι πολλή σοβαρή από τους δυο ελληνο-αμερικανούς αδελφούς, συμπίπτει δε με την διεθνή διαμόρφωση ενός ευνοϊκού κλίματος, ειδικά από τις Επιστημονικές Κοινότητες, για την επιστροφή των γλυπτών στην χώρα μας.

Το γεγονός μιας τέτοιας προβολής, δεν θα πρέπει να αφήσει ανεπηρέαστους τους Βρετανούς, οι οποίοι ήδη έχουν αρχίσει και συζητούν για κάποιες επιστροφές υπό τύπον »δανείου» κάποιων άλλων »κλεμμένων» από την Ιρλανδία και την Σκωτία. Πάντως, τον ξύλινο Θρόνο της Σκωτίας, τον προστατεύουν με δρακόντια μέτρα ασφαλείας μέσα στο Αββαείο του Γουέστμίνστερ, θεωρώντας ότι είναι δικός τους κι ας τον έχουν κλέψει και αυτόν!…

Οι δυο σκηνοθέτες, σε παλαιότερη συνέντευξή τους, είχαν πει στους δημοσιογράφους:

«Μέσα από μια σύγχρονη ιστορία, η ταινία μας επιδιώκει να μιλήσει για την αναγέννηση της Αθήνας και της δικαιοσύνης. Όπως το άγαλμα της Αθηνάς Προμάχου που ορθωνόταν στην Ακρόπολη, έτσι και οι ήρωες της ταινίας πρέπει να βρουν το κουράγιο να υπερασπισθούν αυτά που αγαπούν. Όραμά μας είναι να γυρίσουμε μια ταινία που θα αναβιώσει την αρχαία φωνή των Γλυπτών του Παρθενώνα και θα βρει απήχηση στους σημερινούς νέους».

Μετά το τέλος της πρώτης προβολής ο Στίβεν Φράι κατασυγκινημένος είπε στους δημοσιογράφους: «Η Ελλάδα είναι το κερί του πολιτισμού μας και αυτό δείχνει τούτη η ταινία. Ο καθένας θα μπορούσε να την αφιερώσω την μεγάλη γυναίκα της Αθήνας, την Μελίνα Μερκούρη που ήταν η πρώτη που κίνησε το θέμα της επιστροφής των γλυπτών στη γενέτειρά τους».

Πηγή iefimerida.gr

Με τον Κρίνο Ζ. Μακρίδη

Ό,τι και να πράξουν τα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ και άλλοι ντόπιοι και ξένοι, το Ενωτικό Δημοψήφισμα και ο αγώνας της ΕΟΚΑ, και ο διακαής και προαιώνιος πόθος της Ένωσης των Ελλήνων της Κύπρου με την Ελλάδα θα ζει στις καρδιές μας
Το πρόσφατο θέμα που προέκυψε μετά την ψήφιση από την πλειοψηφία της Βουλής των Αντιπροσώπων τροπολογίας του ΕΛΑΜ, με την οποία αποφασίστηκε όπως στην επέτειο του Ενωτικού Δημοψηφίσματος του 1950 αναγιγνώσκεται στα σχολεία μια σχετική εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας και γίνεται ολιγόλεπτη συζήτηση, είναι, για εμάς στο Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης, πολυδιάστατο. Συνεχίστε την ανάγνωση

Μετρώ τα χρόνια από την εποχή του ελληνικού πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής σε τούτο το νησί της Αφροδίτης και τα βρίσκω πως είναι τέσσερις φορές τα δέκα δάχτυλά μου, και τρία ακόμα. Αυτά τα τρία δάχτυλα φέρνουν στο νου μου τον Ιερομόναχο Διονύσιο του εθνικού μας ποιητή. Στο απαράμιλλο έργο του «Η γυναίκα της Ζάκυθος», ο Σολωμός βάζει τον Διονύσιο (την ομώνυμη δηλαδή περσόνα του) ν’ αναρωτιέται πόσοι είναι οι δίκαιοι στον κόσμο και αρχίζει να συγκρίνει τον αριθμό τους με τα πέντε δάχτυλα του δεξιού χεριού του. Συνεχίστε την ανάγνωση