Μια συγκλονιστική αρχαιολογική ανακάλυψη στη θέση Αμέιντα, στη δυτική έρημο της Αιγύπτου, έφερε στο φως μια ελληνιστική πόλη της ρωμαϊκής περιόδου γνωστή με το όνομα Τρίμιθις.
Μεταξύ των άλλων ευρημάτων, η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στην επιφάνεια ένα κτίριο του 300 μ.Χ. που λειτουργούσε ως σχολείο.

Στους τοίχους βρέθηκαν επιγραφές αλλά και ένας μακρύς πάγκος, που σύμφωνα με τους αρχαιολόγους χρησίμευε για να κάθονται οι μαθητές ή για να πατούν επάνω για να γράφουν στον τοίχο – πίνακα.
Στον τοίχο είναι γραμμένα ποιήματα που απευθύνονται από τον δάσκαλο προς τους μαθητές του, τους οποίους και παρότρυνε να πιουν από την πηγή των Μουσών, να μιμηθούν τους άθλους του Ηρακλή και να ακολουθήσουν τον Ερμή, τον θεό της ρητορικής.

Άλλες επιγραφές που βρέθηκαν στους τοίχους του σχολείου, παραπέμπουν στην Οδύσσεια του Ομήρου και σε κείμενα του αρχιερέα των Δελφών, ιστορικού και φιλοσόφου, Πλούταρχου.
Η ανακάλυψη ότι σε αυτή την απομακρυσμένη πόλη, στη μέση της ερήμου, διδασκόταν η έμμετρη ρητορική σύνθεση, αποτελεί γεγονός εξαιρετικά μεγάλης σημασίας για την ιστορία της Ελληνικής Παιδείας.
Στους τοίχους της κατοικίας βρέθηκαν ακόμη πολύχρωμα έργα τέχνης με εικόνες των θεών του Ολύμπου, ευρήματα που μαρτυρούν ότι ακόμα και 300 χρόνια μετά την εμφάνιση του Χριστιανισμού, ο Ελληνισμός, η Ελληνική Παιδεία και η Ελληνική Θρησκεία ήταν ισχυρότατοι και κραταιοί θεσμοί.

http://www.tribune.gr/history/news

ΣΕΡΒΟΙ-ΣΕΡΒΙΑ

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΩΝ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ Β΄ ΚΟΜΝΗΝΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΣΕΡΒΩΝ

Ὅτι ὁ ἄρχων Σερβλίας ἐξ ἀρχῆς, ἤγουν ἀπὸ τῆς βασιλείας Ἡρακλείου τοῦ βασιλέως, δουλικῶς ἐστιν ὑποτεταγµένος τῷ Ῥωµαίων βασιλεῖ, καὶ οὐδέποτε τῷ ἄρχοντι Βουλγαρίας καθυπετάγη1.

ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ Συνεχίστε την ανάγνωση

Στις 16 Φεβρουαρίου 1914 το Δέλβινο και οι Άγιοι Σαράντα ανακηρύσσουν την Αυτονομία τους. Παρά τις διαταγές της Ελληνικής Κυβέρνησης προς τις Aρχές για παρεμπόδιση των εκδηλώσεων, η Προσωρινή Κυβέρνηση στο Αργυρόκαστρο αποφάσισε η ανακήρυξη της Αυτονομίας να γίνει επίσημα στις 17 Φεβρουαρίου και μάλιστα να λάβει πανηγυρικό χαρακτήρα για την τόνωση του ηθικού του λαού. Ως τόπος ορίσθηκε κατάλληλος χώρος κοντά στο Αργυρόκαστρο, στις όχθες του ποταμού Δρίνου. Συνεχίστε την ανάγνωση