«Λίγες πόλεις στην Ευρώπη  έχουν αρχαιολογικό πλούτο στην πόλη τους, έναν πλούτο ο οποίος απεικονίζει την ύπαρξη της, στις προηγούμενες εποχές», σημειώνει το βουλγαρικό δημοσίευμα αναφερόμενο στις αρχαιότητες που βρέθηκαν στην πόλη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας, που σήμερα
οι Βούλγαροι την αποκαλούν Πλοβντίβ.

«Κυριολεκτικά τρία μέτρα από την επιφάνεια του εδάφους βρίσκεται η παλαιά πόλη. Οι ανασκαφές των τελευταίων ετών έχουν αναδείξει τις αρχαιότητες και αυτή η περιοχή ήταν, η Αρχαία Αγορά», θα επισημάνει η αρχαιολόγος Έλενα Κεσιάκοφ.

Η Βουλγάρα αρχαιολόγος θα διευκρινίσει ότι πρόκειται για τη δυτική πύλη της αρχαίας πόλης, όπου έχουν εντοπιστεί εμπορικές δομές της αρχαιότητας.

Πιθανόν να πρόκειται για μια αγορά που δημιουργήθηκε περί τον 1ο αιώνα π.Χ. ή ακόμη παλαιότερα μέσα στην ελληνιστική περίοδο, όπως σημειώνεται.

«Η υπόθεσή μου είναι ότι η αρχική κατασκευή της Αγοράς ή το Forum,  ανήκει χρονικά μεταξύ του 1ου π.Χ. και του 1ου μ.Χ. αιώνα, στην περίοδο του αυτοκράτορα Αύγουστου, βέβαια υπάρχει και η υπόθεση ότι πρόκειται για μια αγορά της ελληνιστικής περιόδου»
«Ωστόσο, πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι πριν από τον 1ο αιώνα π.Χ., πριν δηλαδή, έρθουν εδώ οι Ρωμαίοι στη Θράκη και την κηρύξουν ως ρωμαϊκή επαρχία, κατοικούσαν στην πόλη Έλληνες, οπότε, ίσως, προϋπήρχε», θα σημειώνει η αρχαιολόγος.

Οι ανασκαφές της δυτικής πύλης  που βρίσκεται απέναντι από το Κεντρικό Ταχυδρομείο της πόλης, έχουν δείξει ότι η κεντρική πλατεία της αρχαίας πόλης ήταν σκεπασμένη με πλάκες και εκεί έχουν ανακαλυφθεί γλυπτά  της ρωμαϊκής εποχής, νομίσματα, κεραμικά  και άλλα αρχαία αντικείμενα .

Οι αρχαιότητες στο κέντρο της Φιλιππούπολης θα δώσουν μια ξεχωριστή εικόνα στην πανάρχαια πόλη.

© mikres-ekdoseis- Γιῶργος Ἐχέδωρος

H Φιλιππούπολη έχει ίχνη κατοίκησης, που χρονολογούνται από τη Νεολιθική εποχή, περί το 6.000 π.Χ. Οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει ωραία αγγεία και άλλα αντικείμενα της καθημερινής ζωής, μέχρι και από τη Νεολιθική εποχή, που φανερώνουν ότι στο τέλος της 4ης χιλιετίας π.Χ. υπήρχε εκεί εγκαταστημένος οικισμός. Σύμφωνα με τον Αμμιανό Μαρκελλίνο η γραπτή ιστορία της Φιλιππούπολης μετά την Εποχή του Ορείχαλκου την καταγράφει ως Θρακικό οχυρωμένο οικισμό με το όνομα Ευμολπιάς. Τον 4ο αιώνα π.Χ. η πόλη ήταν κέντρο εμποροπανήγυρης. Το 342 π.Χ. καταλήφθηκε από τον Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που τη μετονόμασε Φιλιππόπολις. Αργότερα καταλήφθηκε από τους Θράκες που την ονόμασαν Πουλπουδέβα (που είναι μετάφραση του «Φιλιππόπολις» (θρακ. «δεβα» = πόλη). To 72 π.Χ. καταλήφθηκε από το Ρωμαίο στρατηγό Μάρκο Λούκουλο, αλλά γρήγορα επέστρεψε στον έλεγχο των Θρακών. Το 46 μ.Χ. η πόλη ενσωματώθηκε τελικά στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο και ονομάστηκε Τριμόντιον (λατινικά: Trimontium), που σημαίνει Πόλη των Τριών Λόφων, από τους τρεις λόφους πάνω στους οποίους ήταν αρχικά χτισμένη και κατέστη μητρόπολις (πρωτεύουσα) της επαρχίας της Θράκης. Aπέκτησε καθεστώς πόλης στα τέλη του 1ου αιώνα. Το Τριμόντιον ήταν σημαντικό σταυροδρόμι για τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ονομαζόταν η μεγαλύτερη και ομορφότερη των πόλεων από το Λουκιανό. Αν και δεν ήταν η πρωτεύουσα της Επαρχίας της Θράκης ήταν το μεγαλύτερο και σημαντικότερο κέντρο της. Την εποχή αυτή περνούσε από την πόλη η Βία Μιλιτάρις (ή Βία Ντιαγκονάλις), ο σημαντικότερος στρατιωτικός δρόμος στα Βαλκάνια. H Ρωμαϊκή εποχή ήταν περίοδος ανάπτυξης και πολιτιστικής υπεροχής. Τα αρχαία τείχη διηγούνται την ιστορία μιας σφύζουσας αναπτυσσόμενης πόλης, με πολυάριθμα δημόσια κτίρια, ιερά, λουτρά και θέατρα. Η πόλη είχε προηγμένα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης. Την υπεράσπιζαν διπλά τείχη, πολλά από τα οποία διατηρούνται ακόμη και είναι ορατά από τους τουρίστες. Σήμερα μόνο να μικρό μέρος της αρχαίας πόλης έχει ανασκαφεί. ΑΠΟ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ  ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Ο Κωνσταντίνος Θ’, 1042 – 1055 Ο Μονομάχος – ο οποίος από την απομόνωση της εξορίας βρέθηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο να συμβασιλεύει με τις δύο γηραλέες αυτοκράτειρες (Ζωή και Θεοδώρα), καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης. Κατά τον Ζωναρά, ο Μονομάχος υπήρξε την ώραν υπέρλαμπρος, ωραίος σαν τον Αχιλλέα, χωρίς όμως να διαθέτει και κάποια από τις αρετές του ομηρικού ήρωα. Υπήρξε άνθρωπος εύθυμος, ομιλητικός, εκλεπτυσμένος, ευγενικός και συμπαθητικός. Αγαπούσε τις χαρές και τις απολαύσεις της ζωής και διακατέχονταν από τη διακαή επιθυμία να ζήσει βίον φιλήδονον και απολαυστικόν (Μιχαήλ Ψελλός). Προκειμένου να πραγματοποιήσει αυτές τις επιθυμίες του, κατασπαταλούσε το δημόσιο χρήμα με πλήρη ασυνειδησία. Συγχρόνως, διασπάθιζε το δημόσιο χρήμα σε γενναίες παροχές προς τους ευνοούμενους και προς τις ευνοούμενες.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ Θ΄ΜΟΝΟΜΑΧΟ

H ευημερία και η παντοδυναμία του βυζαντινού κράτους κατά τη βασιλεία της μακεδονικής δυναστείας μετατράπηκε σταδιακά σε περίοδο κρίσης. Κύρια αιτία στάθηκε η έλλειψη ισχυρής Συνεχίστε την ανάγνωση

Πώς έπληξε η βόμβα το μνημείο του παγκόσμιου πολιτισμού για να το μάθει και ο ανιστόρητος Αλβανός πρωθυπουργός

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
akontogiannidis@yahoo.gr
Ο Αλβανός πρωθυπουργός είχε γράψει τον περασμένο Νοέμβρη, ότι μια γκραβούρα μας θυμίζει ότι το μνημείο στην Ακρόπολη, ο Παρθενών, «αν είναι ακόμα ζωντανό προς χάρη του κόσμου και της κοινότητας του, αυτό οφείλεται στο κουράγιο και το όραμα του αλβανού αρχιεπισκόπου της Αθήνας Γκιέργκι Ντουσχαμάνιτ, ο οποίος το 1686 διαπραγματεύθηκε με τον βενετσιάνικο στόλο του Φραντσίσκο Μοροζίνι να μην βομβαρδισθεί η πόλη, παρ’ ότι εκεί βρισκόταν η τουρκική φρουρά… Συνεχίστε την ανάγνωση