Ασπίδα στη νήσο Στρογγυλή

Εθνική σημασία έχει η γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου για το ανατολικότερο σημείο της Ελλάδας, τη νήσο Στρογγυλή ή Στρογγύλη.

Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα της ελληνιστικής εποχής που ήρθαν στο «φως» στη νησίδα Στρογγυλή, κοντά στο Καστελόριζο, είχαν ως αποτέλεσμα η περιοχή να κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος.
Στο ακριτικό αυτό νησί το οποίο κατοικείται κυρίως
από αποσπάσματα καταδρομέων των Ενόπλων Δυνάμεων, εντοπίστηκαν διάσπαρτες αρχαιότητες παρά τη μικρή του επιφάνεια, με πιο σημαντικές τα κατάλοιπα ενός οχυρωματικού πύργου της ελληνιστικής εποχής, που έχει εξωτερικό περίβολο και σύστημα δεξαμενών.Ο ορθογώνιος πύργος-φρυκτωρία ανήκει, όπως και οι πύργοι στο Καστελόριζο και στη νησίδα Ρω, στο σύστημα των οχυρών που είχαν κατασκευάσει οι Ρόδιοι για τον έλεγχο των θαλάσσιων περασμάτων. Είχαν δε χρήση και τα μετέπειτα χρόνια, δηλαδή την περίοδο του Βυζαντίου, των Ιπποτών και της οθωμανικής κυριαρχίας.

Υπενθυμίζεται, πως η Στρογγυλή ήταν το τελευταίο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ενωσης μέχρι την ένταξη της Κύπρου. Μαζί με τη Ρω αποτελούν τα δύο μεγαλύτερα νησιά του συμπλέγματος του Καστελόριζου.
Η νησίδα ονομάζεται και Υψηλή, λόγω του ύψους της έναντι των άλλων μικρών νησιών. Οι αρχαίοι την ονόμαζαν Ψιλή, δηλαδή φαλακρή, γυμνή, άδενδρη. Εχει ύψος 1.97 μ., έκταση σχεδόν ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου, μήκος ακτών 4,693 χιλμ. Στα νότια λειτουργεί αυτόματος φάρος για τους ναυτιλλομένους. Αυτό ακριβώς το σημείο είναι το τελευταίο όριο της χώρας μας και της Ενωμένης Ευρώπης. Από τους αρχαίους ελληνικούς χρόνους ανήκε στα γεωγραφικά και διοικητικά όρια του Καστελορίζου. Κατά την απελευθέρωση της Δωδεκανήσου, το νησάκι αυτό συμπεριλαμβανόταν μαζί με τα άλλα στον Δήμο Μεγίστης.

Αντί Εισαγωγής

Ο Προμηθεύς Δεσμώτης[1]

«Μύθος λόγου τινος έμφασις εστιν, ανα­κλώντος επ’ άλλα την διάνοιαν» (Πλούταρ­χος). Ο μύθος, κάθε μύθος, είναι συμβολισμός. Πίσω από τις εικόνες του πρέπει να αναζητήσει κανείς τον βαθύτερο «λόγον», αυτόν πού οδήγησε στην πλάση του. Τούτο είναι συχνά δυσχερέστατο για την πρόσθετη αιτία, ότι οι μύθοι ήσαν παμπάλαιες εικονικές περιγραφές, μεταδιδόμενες προ­φορικώς από γενεάς εις γενεάν, κάθε μία των οποίων προσέθετε ή αφαιρούσε κάποιο ακόμη στοιχείο της περιγραφής τους, Συνεχίστε την ανάγνωση

Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης υπήρξε το αποτέλεσμα της πολιορκίας της βυζαντινής πρωτεύουσας, της οποίας Αυτοκράτορες ήταν ο Αλέξιος Δ” ο Αλέξιος Ε” Μούρτζουφλος και ο Θεόδωρος Α” από την Δ” Σταυροφορία, με επικεφαλής τον Ερρίκο Δάνδολο, τον Βονιφάτιο τον Μομφερατικό και τον Βαλδουίνο Α”. Η σταυροφορία διήρκεσε μέχρι το 1204 , όταν τελικά η Κωνσταντινούπολη αλώθηκε.

Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης υπήρξε το αποτέλεσμα της πολιορκίας της βυζαντινής πρωτεύουσας, της οποίας Αυτοκράτορες ήταν ο Αλέξιος Δ” ο Αλέξιος Ε” Μούρτζουφλος και ο Θεόδωρος Α” από την Δ” Σταυροφορία, με επικεφαλής τον Ερρίκο Δάνδολο, τον Βονιφάτιο τον Μομφερατικό και τον Βαλδουίνο Α”. Η σταυροφορία διήρκεσε μέχρι το 1204 , όταν τελικά η Κωνσταντινούπολη αλώθηκε.

Γράφει ο Θανάσης Μπαντές

Το μυθιστόρημα του Παπαδιαμάντη «Οι έμποροι των Εθνών» κυκλοφόρησε για πρώτη φορά, σε συνέχειες, στην εφημερίδα «Μη Χάνεσαι» από το Νοέμβριο του 1882 ως το Φεβρουάριο του 1883. Έκτοτε εκδίδεται κι επανεκδίδεται και η πρόβλεψη ότι θα εξακολουθήσει να κεντρίζει το εκδοτικό ενδιαφέρον εσαεί δεν είναι καθόλου παρακινδυνευμένη. Συνεχίστε την ανάγνωση