Πάντως δεν νομίζω να υπάρχει, έστω και ένας αμερόληπτος επιστήμονας που να μην συμφωνεί ότι ο πραγματικός πολιτισμός και γενικότερα ο ανθρωπισμός προήρθε από εκείνους τους πάνσοφους νόες, τους πανάρχαιους προγόνους μας. Η πραγματική και σωστά διατυπωμένη επιστήμη θεμελιώθηκε από τους αρχαίους Έλληνες πανεπιστήμονες και οτιδήποτε στην συνέχεια νεώτερο προέκυψε, από εκεί άντλησε την γνώση, εκεί στηρίχθηκε και από εκεί θα συνεχίσει να στηρίζεται… Από εκείνες τις ανακαλύψεις, από εκείνες τις κατακτήσεις αφού πέρα από την ελληνική διανόηση τίποτε σπουδαιότερο δεν υπήρχε και μάλλον τίποτε σπουδαιότερο δεν μπορεί να υπάρξει!!!
Καθότι ακόμη και η πλέον μεγαλύτερη κατάκτηση του

σημερινού ανθρώπου, η διάσπαση του ατόμου και του πυρήνα του, και η διαπίστωση ότι το απειροελάχιστο σωματίδιο της ύλης είναι σύνθετο, ακόμη και αυτά δεν ήταν άγνωστα στους αρχαίους Έλληνες σοφούς. Αφού ναι μεν είπε ο Δημόκριτος ότι το άτομο είναι «άτμητο» , δηλαδή δεν διασπάται, αλλά ταυτόχρονα ο Αναξαγόρας είχε καθορίσει ότι το άτομο μπορεί να διασπασθεί όπως και ο πυρήνας του αφού έλεγε: « Η ύλη είναι όχι μόνο σύνθετη αλλά και διαιρετή στο άπειρο»!

Αλλά ακόμη ένας αρχαίος σοφός ο Ζήνων ο Ελεάτης υποστήριζε το ίδιο ακριβώς πράγμα. Και μπορούμε να δούμε, κάτι που θα κάνουμε σε επόμενα άρθρα, πώς οι νεώτεροι αλλά και σύγχρονοι επιστήμονες δανείσθηκαν εκείνες τις θεωρίες για να πουν αν όχι τα ίδια ίσως κάτι ελάχιστα περισσότερο! Αλλά το πλέον ουσιαστικό είναι πως δεν αντελήφθησαν ή σκοπίμως δεν πήραν αυτό που οι σοφοί πρόγονοί μας έδωσαν μέσα από αυτές τις ανακαλύψεις, θεωρίες, απόψεις. Έτσι βλέπουμε σήμερα την επιπολαιότητα με την οποία «προχωρά» ή τρέχει η επιστήμη, τις σκόπιμες παραλείψεις και τις διαστροφές των αρχαίων κειμένων από τους εκφραστές της, με αποτέλεσμα την εκτροπή της στην οποία και οφείλονται τόσο τα δεινά της σημερινής ανθρωπότητας όσο και κυρίως οι κίνδυνοι που την απειλούν στο μέλλον…
Και για να γίνω λίγο πιο κατανοητή τι ακριβώς εννοώ θα αναφερθώ στο Μέγιστο νόα, τον Σωκράτη, ο οποίος είχε ρίξει όλο το βάρος της φιλοσοφίας του στον άνθρωπο : « Εμέ με ενδιαφέρει ο άνθρωπος και η μελέτη του ανθρώπου…», με άλλα λόγια δίδαξε ότι μόνον ο άνθρωπος και η διαπαιδαγώγηση και τελειοποίησή του τον ενδιαφέρουν γιατί εκεί ακριβώς βρίσκεται και η βάση της εξέλιξης. Της ορθής εξέλιξης και όχι της άναρχης και κακώς νοούμενης… Γι’ αυτό και όλο τον καιρό ο μέγιστος πανεπιστήμων περιφέρονταν στην αγορά και στην παλαίστρα διδάσκοντας και συζητώντας με τους νέους . Άλλωστε όλη η καταπληκτική, θαυμαστή, κολοσσιαία πνευματική εκδήλωση του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη σ’ αυτόν τον σκοπό κατέτειναν, δηλαδή στην πνευματική, ηθική και ψυχική διαμόρφωση, διαπαιδαγώγηση και τελειοποίηση του ανθρώπου.
Αφού χωρίς ενάρετους και πεπαιδευμένους ανθρώπους δεν μπορούν να υπάρξουν κοινωνίες και πολιτείες προηγμένες και γενικά « ανθρώπινες», δηλαδή απαλλαγμένες από πάθη, μίση, αντιθέσεις και διαταραχές. Αλλά και πάλι θα επανέλθουμε σχετικά αφού είναι ανεξάντλητη πηγή παιδείας ο λόγος των αρχαίων παμμεγίστων προγόνων μας!!!
kapodistria-httpsxolianewsblogspotcom.blogspot.gr

Με τον Κρίνο Ζ. Μακρίδη

Ό,τι και να πράξουν τα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ και άλλοι ντόπιοι και ξένοι, το Ενωτικό Δημοψήφισμα και ο αγώνας της ΕΟΚΑ, και ο διακαής και προαιώνιος πόθος της Ένωσης των Ελλήνων της Κύπρου με την Ελλάδα θα ζει στις καρδιές μας
Το πρόσφατο θέμα που προέκυψε μετά την ψήφιση από την πλειοψηφία της Βουλής των Αντιπροσώπων τροπολογίας του ΕΛΑΜ, με την οποία αποφασίστηκε όπως στην επέτειο του Ενωτικού Δημοψηφίσματος του 1950 αναγιγνώσκεται στα σχολεία μια σχετική εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας και γίνεται ολιγόλεπτη συζήτηση, είναι, για εμάς στο Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης, πολυδιάστατο. Συνεχίστε την ανάγνωση

Μετρώ τα χρόνια από την εποχή του ελληνικού πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής σε τούτο το νησί της Αφροδίτης και τα βρίσκω πως είναι τέσσερις φορές τα δέκα δάχτυλά μου, και τρία ακόμα. Αυτά τα τρία δάχτυλα φέρνουν στο νου μου τον Ιερομόναχο Διονύσιο του εθνικού μας ποιητή. Στο απαράμιλλο έργο του «Η γυναίκα της Ζάκυθος», ο Σολωμός βάζει τον Διονύσιο (την ομώνυμη δηλαδή περσόνα του) ν’ αναρωτιέται πόσοι είναι οι δίκαιοι στον κόσμο και αρχίζει να συγκρίνει τον αριθμό τους με τα πέντε δάχτυλα του δεξιού χεριού του. Συνεχίστε την ανάγνωση