Monthly Archives: Ιανουάριος 2013

14 ος- 13 ος ΑΙΩΝΑΣ π.Χ.

Μια περιήγηση , στον κόσμο των επιγραφικών κειμένων των προγόνων μας Μυκηναίων που μέσα από την Γραμμική Β γραφή, μας ομολογούν την πραγματικότητα εκείνων των εποχών πριν 3500 χρόνια , εδώ, στον χώρο που διαμένουμε εμείς σήμερα. Τα αρωματικά έλαια η σημασία και ο υψηλός πολιτισμός που ανέπτυσσαν τότε ,εκεί λοιπόν συναντάμε λέξεις όπως ΑΠΟΔΟΣΗ , ΤΟΣΟΝ =ΣΥΝΟΛΙΚΑ ,ΔΕΞΑΤΟ ,ΟΦΕΙΛΩΝ ,ΤΙΘΑΣΟΣ= ΗΜΕΡΟΣ( ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΙΑ , ΚΟΡΙΑΝΔΡΟΝ , ΦΟΙΝΙΚΙΟ …είναι από τις λέξεις που συναντάμε στις πινακίδες της Γραμμικής Β γραφής .

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ



Η προηγούμενη συντήρησή του, που ανάγεται στο 1934

Η ( κλεμμένη από τους Έλληνες ) Νίκη της Σαμοθράκης, ένα από τα σημαντικότερα εκθέματα του Λούβρου, πρόκειται να αποσυρθεί προκειμένου το γλυπτό να δεχθεί τις φροντίδες της συντήρησης από τον προσεχή Σεπτέμβριο, όπως ανακοίνωσε σήμερα το πασίγνωστο παρισινό μουσείο..

Η επιτροπή των συντηρητών του Λούβρου ενέκρινε σήμερα την έναρξη των εργασιών στο μαρμάρινο άγαλμα της φτερωτής θεάς της Νίκης, σύμφωνα με την ανακοίνωση του μουσείου

Μιά διεθνής υποεπιτροπή ειδικών θα παρίσταται και θα εποπτεύει τις εργασίες αυτού του σημαντικού εγχειρήματος, το οποίο υπολογίζεται πως θα διαρκέσει πάνω από έναν χρόνο. Το συνολικό κόστος της συντήρησης θεωρείται ότι θα φθάσει τα 3 εκατ. ευρώ, ποσό που θα καλυφθεί εξολοκλήρου από τους χορηγούς του έργου (Nippon Television Holdings, Fimalac, Bank of America-Merrill Lynch Art Conservation Programme).

Το άγαλμα της Νίκης της Σαμοθράκης,
ύψους 2,27 μ. και μαζί με το σύμπλεγμά του φθάνει τα 5,57 μ., είναι τεχνοτροπίας των ελληνιστικών χρόνων και χρονολογείται μεταξύ του 220-185 π.Χ. Αναπαριστά τη θεότητα που αναγγέλλει τη νίκη στο πεδίο της μάχης και εδράζεται πάνω σε μία βάση που μοιάζει με πλώρη που στηρίζεται με τη σειρά της πάνω σε ένα βάθρο.

Για φέρει σε πέρας τη συντήρησή του, το Λούβρο εξετάζει να επιλύσει «μία σειρά δομικών προβλημάτων» του έργου, τα οποία είχε αποφευχθεί να επιλυθούν κατά την προηγούμενη συντήρησή του, που ανάγεται στο 1934, εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Ζαν-Λικ Μαρτινέζ, διευθυντής του τμήματος Ελληνικών, Ετρουσκικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων του μουσείου.

«Η σύγχρονη βάση από σκυρόδεμα έχει μεν ρωγμές, πλην όμως δεν κινδυνεύει. Αναρωτιόμαστε επίσης για μία μικρή ράβδο στήριξης που είχε τοποθετηθεί στο οπίσθιο τμήμα του κατά τον 19ο αιώνα», προσθέτει ο ίδιος.

«Κυρίως όμως προτιθέμεθα να καθαρίσουμε το άγαλμα, στο οποίο έχουν επισωρευτεί πολλοί ρύποι μέσα σε τόσα χρόνια κι έχει γίνει σχεδόν καφέ. Σκοπός μας είναι να αναδείξουμε την αντίθεση ανάμεσα στο πάλλευκο μάρμαρο της Πάρου του αγάλματος και το φαιόχρωμο μάρμαρο της νηόμορφης βάσης του», εξήγησε ο Μαρτινέζ.

Η μετακίνηση του αγάλματος σε γειτονική αίθουσα θα ξεκινήσει τον Σεπτέμβριο του 2013. Η επιστροφή κι εγκατάστασή του στην αρχική του θέση είναι προγραμματισμένη για το 2014. Το πέρας των εργασιών καθαρισμού και η τελετή των εγκαινίων της επανέκθεσής του προτίθεται να οργανωθούν για τα τέλη του 2014, ή το αργότερα στις αρχές του 2015.

ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΜΕ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟΥΣ ΚΡΗΤΕΣ-ΚΕΦΤΙΟΥ

Κατά τη διάρκεια της 18ης δυναστείας, η εκπροσώπηση των ξένων πρεσβειών που παρουσιάζονται φέρνοντας πολύτιμα αντικείμενα στον αιγύπτιο βασιλέα έγινε το αγαπημένο θέμα στο ζωγραφικό πρόγραμμα των Θηβαϊκών ιδιωτικών τάφων. Οκτώ από αυτά τα μνημεία ανήκουν σε υψηλόβαθμα στελέχη του αιγυπτιακού κράτους. Τα 100 χρόνια διάρκειας υπηρεσίας για αυτούς τους αξιωματούχους -1480 πχ 1380 πχ- μας δίνουν πολλές πληροφορίες για εκείνη την περίοδο .Στις επιγραφές με ιερογλυφικά ​​οι πρόγονοι του αιγαίου έχουν …
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΕΔΩ

ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΗΣ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΗΣ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΗΣ

Υπάρχουν δυο κείµενα στο έργο του Vercoutter που χρησιµοποιούν λέξεις στη γλώσσα των Κεφτιού/Μινωιτών. Πρόκειται για τον αριθµό 4 στον σχετικό κατάλογο που αφορά σε µια σχολική άσκηση, όπου παρατίθενται διάφορα ονόµατα των Κεφτιού, και τον αριθµό 16 που αναφέρεται σε ξόρκι για µια αρρώστια, όπως λέγεται στη χώρα των Κεφτιού. Άλλα κείµενα που αναφέρονται στους Κεφτιού κάνουν ιδιαίτερη αναφορά στον «Ώρο Κεφτιού», σε ιατρικά βότανα για την αρρώστια τους, στη µουµιοποίηση, σε πλοία των Κεφτιού που µεταφέρουν ξυλεία και σε έναν αριθµό γεωγραφικών καταλόγων που συχνά περιλαµβάνουν τη χώρα των Κεφτιού µαζί µε τη Ίσυ, τη µετέπειτα Αλασία, που γενικά είναι αποδεκτό ότι αναφέρεται στην Κύπρο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ

Είναι εύλογο ότι η ιστορία των δομικών υλικών συνδέεται άρρηκτα με την ιστορία των κατασκευών, καθόσον ο άνθρωπος σε όλες τις χρονικές περιόδους δημιουργούσε έργα με τις διαθέσιμες πρώτες ύλες και την τεχνογνωσία δόμησης της εποχής του. Η εξέλιξη στη χρήση των υλικών ήταν αυτή που τον οδήγησε από τα σπήλαια της Παλαιολιθικής εποχής στις υπερκατασκευές του σήμερα, στην προσπάθεια κάλυψης της δεύτερης μετά την τροφή βασικής ανάγκης του, της στέγασης και προστασίας του.

Σταδιακά, η δημιουργία κοινωνικής συνείδησης οδήγησε σε νέες κατασκευαστικές μορφές (χώρους συμβίωσης, έργα κοινής ωφέλειας, οχυρώσεις, λατρευτικά, διοικητικά, πολιτιστικά κέντρα) που απαιτούσαν υλικά υψηλής αντοχής, ανθεκτικά στο χρόνο και τις περιβαλλοντικές παραμέτρους. Με την πάροδο του χρόνου και ανάλογα με το κοινωνικο-πολιτιστικό και οικονομικό πλαίσιο, οι άνθρωποι αξιολογούν καλύτερα τις ιδιότητες των υλικών και πειραματίζονται με νέες τεχνικές δόμησης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ

FACEBOOK | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |

Copyright © 2017. All Rights Reserved.