Ανακάλυψη της πόλης του Δαφνούντος στη Φθιώτιδα

Τμήματα μιας αρχαίας πόλης – λιμάνι, καθώς και ένα σημαντικό Ασκληπιείο ήρθαν πρόσφατα στο φως, με αφορμή την πραγματοποίηση έργων για την κατασκευή του αυτοκινητοδρόμου Π.Α.Θ.Ε, πάνω από τον όρμο του Αγίου Κωνσταντίνου, στο ανατολικό άκρο των βορειοανατολικών πλαγιών του όρους Κνημίς. Οι ανακαλύψεις στη Φθιώτιδα μπορεί να έγιναν «τυχαία», πραγματοποιήθηκαν όμως με τη βοήθεια των αρχαιολόγων της ΙΔ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, οι οποίοι συμμετείχαν στις ανασκαφές στη θέση «Ισιώματα».
Από τις ανασκαφές φανερώθηκε ο Δαφνούντας, πόλη και λιμάνι των Φωκέων και των Λοκρών. Η θέση του σημερινού χωριού του Αγίου Κωνσταντίνου πρέπει να ταυτίζεται με τον αρχαίο λιμένα. Πληροφορίες για την αρχαία πόλη μπορεί κανείς να αντλήσει από τα «Γεωγραφικά» του Στράβωνα (63 π.Χ. – 23 μ.Χ.). Η θέση του Δαφνούντος προσδιορίζεται
από τον ιστορικό σε σχέση με την απόσταση του από άλλες πόλεις, ενώ το όνομα του αναφέρεται και έπειτα από την καταστροφή της πόλης από παλιρροϊκό κύμα και από το σεισμό που προκλήθηκε μετά από αυτό.
«Η ταύτιση της θέσης της αρχαίας με τη σημερινή περιοχή, σύμφωνα με τις αναφορές του Στράβωνα και τα περιορισμένα πριν τις ανασκαφές οικοδομικά λείψανα, έγινε από ερευνητές στα μέσα του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα.», ανέφερε στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, η Προϊσταμένη της ΙΔ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και της 24ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, Μαρία – Φωτεινή Παπακωνσταντίνου.
Το ιερό του Ασκληπιού που ανακαλύφθηκε από τους αρχαιολόγους αποτελεί…
το σημαντικότερο εύρημα, καθώς είναι ένα από τα πληρέστερα διατηρημένα και πιο πρώιμα Ασκληπιεία στον ελλαδικό χώρο. Μαρμάρινα αγαλματίδια, χάλκινα ειδώλια, κοσμήματα, αλλά και χαραγμένα όστρακα αποτελούν τα αντικείμενα που βρέθηκαν στο οικοδομικό συγκρότημα του Ασκληπιείου (στο οποίο εντάσσονται δύο αρχαία κτίρια) και επιβεβαιώνουν την ταυτότητα του. Την υποδομή του Ασκληπιείου συμπληρώνουν, μεταξύ άλλων, ένας μικρός ναός και ένας βωμός, καθώς και βόθροι γεμάτοι με τα υπολείμματα λατρευτικών και θεραπευτικών πράξεων που τελούνταν σε αυτό.

Τα αποτελέσματα της ανασκαφής της ΙΔ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων θα παρουσιαστούν, για πρώτη φορά στο κοινό, στην Ετήσια Συνέλευση του Σουηδικού Ινστιτούτου στην Αθήνα, που θα γίνει την Πέμπτη 29 Μαρτίου 2012, στις 6.00 μ.μ., στο αμφιθέατρο του Μουσείου Ακρόπολης.

ΕΡΤ & online-pressblog.blogspot.com

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η σημερινή κωμόπολη του Άγιου Κωνσταντίνου είναι κτισμένη στη θέση όπου βρισκόταν κατά την αρχαιότητα ο Δαφνούντας, τελευταία δυτική πόλη της χώρας των Οπουντίων Λοκρών καταστράφηκε κατά τους φοβερούς σεισμούς του έτους 551 μ.

Ο αρχαίος Δαφνούντας τοποθετείται από τους ιστορικούς στη σημερινή θέση <<ΖΑΜΠΛΙΑΚΑΣ>>, όπου βρίσκεται το γήπεδο ποδόσφαιρου… και ορίζεται μεταξύ των ακρωτηρίων της Βρωμολίμνης και του Κάλαμου. Η πόλη προστατευόταν από μακρά τείχη , ερείπια των οποίων σώζονται στη θέση <<Ισώματα>>.

Κατά τη διάρκεια του Φωκικού πολέμου (352 π.Χ.-346 π.χ.)η πόλη καταλείφθηκε απ τους Φωκείς που την κρατούσαν στην κατοχή τους μέχρι την επικράτηση των Μακεδόνων , όποτε προσαρτήθηκε πάλι στη χωρά των Οπουντίων Λοκρών.

Τη περίοδο αυτή η πόλη <<Δαφνούς >> παρουσίασε τη μεγαλύτερη πρόοδο της γιατί αναδείχτηκε ως το πιο σπουδαίο λιμάνι της περιοχής .Η πρόοδος της πόλης συνεχίστηκε κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο, όταν η πόλη άρχισε να κατοικείται απ τους Επικνημίδειους Λοκρούς .

Ο γεωγράφος Στράβωνας αναφέρει ότι η πόλη σημείωσε μεγάλη πρόοδο και στα χρόνια που ακολούθησαν μετά τη Γέννηση του Χριστού. Μας αναφέρει επίσης ότι η πόλη άρχισε να εγκαταλείπεται από τους κατοίκους της μετά τους καταστροφικούς σεισμούς του 551 π.χ., οι όποιοι έπληξαν όλη τη παραλιακή ζώνη του Ευβοϊκού κόλπου .

Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας άρχισαν να δημιουργούνται γύρω απ τα ερείπια της αρχαίας πόλης διάφοροι οικισμοί, άλλοι από Επικνημίδειους Λοκρούς και άλλοι από μέτοικους γειτονικών περιοχών.

Σημαντικότεροι από τους οικισμούς αυτούς ήταν του Βορλοβού (γύρω απ το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής ), της Ευλογιάς (Βλογιάς) και του Νεοχωρίου.

Δ ΑΓ.ΚΩΝ/ΟΥ

Ο Κωνσταντίνος Θ’, 1042 – 1055 Ο Μονομάχος – ο οποίος από την απομόνωση της εξορίας βρέθηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο να συμβασιλεύει με τις δύο γηραλέες αυτοκράτειρες (Ζωή και Θεοδώρα), καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης. Κατά τον Ζωναρά, ο Μονομάχος υπήρξε την ώραν υπέρλαμπρος, ωραίος σαν τον Αχιλλέα, χωρίς όμως να διαθέτει και κάποια από τις αρετές του ομηρικού ήρωα. Υπήρξε άνθρωπος εύθυμος, ομιλητικός, εκλεπτυσμένος, ευγενικός και συμπαθητικός. Αγαπούσε τις χαρές και τις απολαύσεις της ζωής και διακατέχονταν από τη διακαή επιθυμία να ζήσει βίον φιλήδονον και απολαυστικόν (Μιχαήλ Ψελλός). Προκειμένου να πραγματοποιήσει αυτές τις επιθυμίες του, κατασπαταλούσε το δημόσιο χρήμα με πλήρη ασυνειδησία. Συγχρόνως, διασπάθιζε το δημόσιο χρήμα σε γενναίες παροχές προς τους ευνοούμενους και προς τις ευνοούμενες.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ Θ΄ΜΟΝΟΜΑΧΟ

H ευημερία και η παντοδυναμία του βυζαντινού κράτους κατά τη βασιλεία της μακεδονικής δυναστείας μετατράπηκε σταδιακά σε περίοδο κρίσης. Κύρια αιτία στάθηκε η έλλειψη ισχυρής Συνεχίστε την ανάγνωση

Πώς έπληξε η βόμβα το μνημείο του παγκόσμιου πολιτισμού για να το μάθει και ο ανιστόρητος Αλβανός πρωθυπουργός

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
akontogiannidis@yahoo.gr
Ο Αλβανός πρωθυπουργός είχε γράψει τον περασμένο Νοέμβρη, ότι μια γκραβούρα μας θυμίζει ότι το μνημείο στην Ακρόπολη, ο Παρθενών, «αν είναι ακόμα ζωντανό προς χάρη του κόσμου και της κοινότητας του, αυτό οφείλεται στο κουράγιο και το όραμα του αλβανού αρχιεπισκόπου της Αθήνας Γκιέργκι Ντουσχαμάνιτ, ο οποίος το 1686 διαπραγματεύθηκε με τον βενετσιάνικο στόλο του Φραντσίσκο Μοροζίνι να μην βομβαρδισθεί η πόλη, παρ’ ότι εκεί βρισκόταν η τουρκική φρουρά… Συνεχίστε την ανάγνωση